Ogród na terenie posesji należącej obecnie do Muzeum Przypkowskich, został wybudowany na tyłach budynku od strony południowej,według pomysłu Tadeusza Przypkowskiego, który w tym czasie był dyrektorem muzeum. Koncepcję tę stworzył przy konsultacji z krakowskim architektem profesorem Gerardem Ciołkiem. Dzięki środkom pozyskanym z Lokalnej Grupy Rybackiej - "Jędrzejowska Ryba" i jędrzejowskiego Starostwa Powiatowego, w 2014 obiekt powrócił do dawnej świetności jako - symbol przemijania, a jednocześnie dowód na to, że rytmem życia wciąż rządzi słońce.
Całość składa się z pięciu zasadniczych elementów, uzupełnionych pergolą i dużym "Słonecznikiem" na południowej ścianie nowego budynku pawilonu wystawowego, z mottem Wincentego Kadłubka "Lepiej stracić rzeczy niż czas".
1 - schody wodne (kaskada) - zespół basenów z zamkniętym obiegiem wody, która tworzy specjalne efekty dźwiękowe usytuowane po wschodniej stronie Pawilonu Ogrodowego.
2 (najstarszy) - kryta gontem altana, powstała w 1712, na tyłach kamienicy mieszczącej wówczas aptekę. W altanie znajdowała się suszarnia ziół, a w piwnicy pod nią była lodownia, gdzie przechowywano lód. Aktualnie jest tu wystawa na temat rybactwa w powiecie jędrzejowskim, a w piwnicy przepompownia wody zasilającej kaskadę.
3 - "Ogródek aptekarski", usytuowany tuż za kaskadą wodną, otoczony (liczącym ponad pięćdziesiat lat) bukszpanowym żywopłotem, w którym znajdują się rośliny mające właściwości lecznicze, m.in. melisa, rozmaryn, mięta, lubczyk, lawenda i wiesiołek.
4 (najważniejszy) - plenerowa ekspozycja zegarów zwanych "Słonecznikami" (jest ich jedenaście), usytuowanych głównie przy obrzeżach okręgu, ale kilka również centralnie, w tym niewielki głaz narzutowy, na którym w latach trzydziestych XXw., Tadeusz Przypkowski uczył się zasad gnomoniki pod okiem swego ojca Feliksa. Powierzchnia głazu jest nieregularna, dlatego do wykonania na nim zegara Tadeusz wykorzystał wynalazek Wojciecha Jastrzębowskiego - "Kompas Polski" lub "Gnomonograf" - znajdujący się obecnie w muzealnej kolekcji. Przyrząd pozwalał wykreślić metodą optycznej linii skalę podziału zegara na nierównościach. Wśród prezentowanych okazów zobaczyć można odrestaurowany oryginał zegara słonecznego z 1777, który do drugiej wojny światowej stał w Łazienkach Królewskich w Warszawie przy Białym Domku.
5 (zamykający cały obiekt) - mur kamienny, otaczający całość posesji, w którego wnękach (niszach) są dekoracje - obrazy graffiti przedstawiające dwanaście znaków zodiaku, pięć symboli żywiołów i planet oraz nowa pergola ze sceną.
