Zegar

Pierwszy zegar na krakowskim ratuszu został wykonany przez rzemieślników z Norymbergii w 1524. Miał cztery tarcze (po każdej stronie wieży), które były podzielone na 12 godzin, w związku z czym określa się go mianem „półzegara”. W średniowieczu bardzo popularne były zegary 24-godzinne, które miały tarczę podzieloną na 24 części, ale tu zastosowano inny model - wyposażony w trzy dzwony (godzinowy i dwa kwadransowe). Wszystkie cztery tarcze miały wskazówki w formie dłoni, a w ich centralnym punkcie znajdował się obraz promienistego słońca i herby miejskie. Zegar przetrwał do 25 maja 1680, kiedy w mechanizm zegarowy i gotycki hełm wieży uderzył piorun. Nowy półzegar został zainstalowany cztery lata później. Kolejną nNową tarczę zegarową na wieży ratuszowej umieszczono 16 kwietnia 1926. Mechanizm zegara znajduje się na IV piętrze wieży (ponad sto schodów) i ufundowany przez Izbę Rzemieślniczą.

Obecna konstrukcja zegara (od 2000) sterowana jest falą radiową, odbierającą sygnały z nadajnika z Mainfligen, co zapewnia mu dokładność chodu zgodną z atomowym wzorcem czasu. W przypadku braku zasilania zegar zatrzymuje się i po ponownym dopływie energii ustawia automatycznie mechanizmy wtórne na właściwy czas. Podobnie automat weryfikuje zmianę czasu z zimowego na letni. Dzięki tym funkcjom mechanizm w zasadzie nie wymaga konserwacji ani obsługi.