Żydowski sierociniec w Helenówku – dawny sierociniec znajdujący się przy obecnej ul. Krajowej 15 w Łodzi; dawniej "osada Fabianka 6".
"Żydowski sierociniec" (nazwa popularna), a oficjalna, według statutu, "Internat dla Dzieci Żydowskich i Ferma w Helenówku, gm. Radogoszcz". Został zatwierdzony przez wojewodę łódzkiego 16 lutego 1922. Na jego bazie powstał w 1930 r. opisywany sierociniec. Pierwszym i jedynym jego dyrektorem do wybuchu II wojny światowej był Chaim Rumkowski, późniejszy Przełożony Starszeństwa Żydów w łódzkim getcie.
Podczas wojny funkcjonował tu nazistowski ośrodek "Lebensbornu" (instytucji, która miała stworzyć odpowiednie warunki w sieci swoich ośrodków do „odnowienia krwi niemieckiej” i „hodowli nordyckiej rasy nadludzi”, poprzez odpowiednią selekcję kobiet i mężczyzn przeznaczonych do rozmnażania w ramach demograficzno-politycznych założeń nazistowskiej polityki rasowej. Działalność Lebensborn była również próbą zahamowania wzrastającej liczby aborcji prawnie zakazanej w nazistowskich Niemczech, co dla planującej ekspansję militarną III Rzeszy (z punktu widzenia prowadzonej polityki ludnościowej) było zjawiskiem niekorzystnym. Program tenprzyniósł kilkanaście tysięcy nowych urodzeń).
Po II wojnie św. w budynku umieszczono sieroty żydowskiego pochodzenia, które przeżyły Holocaust. Ośrodek był utrzymywany przez amerykańską żydowską organizację charytatywną Joint. Dzieci miały tu dobre warunki bytowania, pozwalające im chociaż pod tym względem odreagować traumy wojenne. Teren Ośrodka był ogrodzony wysoką drucianą siatką i na stałe zatrudniał trzech uzbrojonych wartowników.
Następnie placówkę upaństwowiono i utworzono tu Dom Wychowawczy dla Dziewcząt im. Maksyma Gorkiego
W latach 80. XX w., placówkę zlikwidowano, a nieremontowany budynek popadł w ruinę. Po odzyskaniu własności przez łódzką Gminę Żydowską budynek wraz z działką sprzedano. W 2004 roku budynek rozebrano.
