†

Pawilon gastronomiczny Maxa Pulewki

To jest lepsza wersja zdjęcia - chyba wszystko tu wyraźnie opisane - że to nad tym jeziorem. A sam domek - przypuszczam, że znajdował się gdzieś w pobliżu stacji (czyli w okolicy obecnej plaży, na południowym brzegu) skoro w tekście jest mowa o plażowiczach, którzy przybywali tu nawet z daleka, a wieczorem musieli jechać do domów, więc raczej nie przebywali kilometrów znad wody do stacyjki, chcąc jak najdłużej cieszyć się wypoczynkiem, z kolei tylko pociąg umożliwiał dotarcie tu z dalszych miejscowości. W każdym razie w niezidentyfikowanych to nie powinno być.

Bardzo idylliczny ten wierszyk i widoczek. Ale my już wiemy, że za moment nie będzie tak uroczo, gdy po drugiej stronie jeziora wódz zbuduje swoją siedzibę.

A teraz na poważnie: Zdjęcie przedstawia plażę i wybudowany przy niej pawilon gastronomiczny (Erfrischungshalle) Maxa Pulewki. Plaża znajdowała się przy Diabelskim Kamieniu (Teufelsstein) , przy wschodnim brzegu Jeziora Mój. Wiersz, a konkretnie piosenkę, napisała p. Eva Mauroszat. Info zaczerpnąłem z gazetki ziomkowskiej Rund um die Rastenburg nr 7 (19) Dez. 1977, s. 352-353 (16 PDFa)

Zlokalizowałem utworzyłem, przypisałem, a do Państwa pozostaje decyzja: które zostaje – powyższe, czy

do polskup:
Powyższe lepsze.

do yani: Czyń kacie swoją powinność :)