Jest to najważniejszy schron odcinka "Mostniki", jeden z najciekawszych w niemieckiej fortyfikacji tego okresu i największy na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego.
Schron identyfikowany był nazwą Neu.7, oznaczającą siódmy obiekt odcinka taktycznego "Mostniki". Budowa schronu rozpoczęła się w drugiej połowie 1934 roku i od początku obserwowana była przez polski wywiad.
Zadaniem schronu była osłona od północy zespołu fortyfikacji w rejonie Starego Osieczna, blokującego strategiczą szosę Berlin - Gdańsk. Mógł prowadzić obronę w sektorze zbliżonym do 360 stopni, lecz tylko na kluczowych kierunkach posiadał strzelnice przeznaczone dla karabinów maszynowych.
W porównaniu do innych schronów odcinka "Mostniki", "Panzenwerk" był był budowlą zdecydowanie największą. Jego wymiary zewnętrzne wynosiły 26 na 12 metrów, a wsokość odsłoniętej ściany od strony Drawy - prawie 6 metrów. Schron wykonany został z żelbetu, w odporności "B", a grubość jego stropów i ścian sięgała 150 cm. Posiadał dwie kondygnacje. Górna pełniła funkcję bojową i została umieszczona ponad poziomem terenu. Składała się z sześciu stanowisk umieszczonych w kopule oraz w ścianach budowli. Kondygnacja dolna pełniła role zaplecza technicznego i socjalnego, w którego skład wchodziła maszynownia, pomieszczenia łączności, odpoczynku oraz dowódcy schronu. Interesującym elementem tej kondygnacji była strzelnica 20 cm płyty typu 6P7, widoczna od strony rzeki Drawy. To jedyny przypadek w niemieckiej fortyfikacji tego okresu, umieszczenia stanowiska bojowego na dolnym poziomie schronu. Panzenwerk "Mostniki" jako pierwszy obiekt bojowy, wyposażony został w kopułę pancerną 2P7. Pełniła ona rolę głównego stanowiska bojowego schronu.
