Wnętrza

Oj Marku Marku...widze źe źonie sie spodobal piecek...chyba bedzieś u was w domu budowal podobny...:-) I swoja droga..pozdrawiam :-)

do vetinari: Nie będę, ale obawiam się, że gdyby zaistniała taka potrzeb to ciężko by było znaleźć dziś dobrego zduna. :)

do Marek W : Znam jednego, budował u mnie kominek.

Fajny byfyj.

Polski kredens, projekt z l. pięćdziesiątych XX w. dziś już przedmiot zabytkowy, pożądany jak ktoś nie chce mieć kuchni wg. obecnego modern prasowana płyta w szafkach w zabudowie na wymiar...

To je richtig to kaj oma czimie klepzołki :)

Nie spodziewałem się, że zdjęcie tego mebla uruchomi taką lawinę komentarzy :)

do Eugeniusz S.: Nie wszyscy wiedzą co to "byfyj". Proszę oświecić.

do Eugeniusz S.: Po prostu kredens!

do fralat: "byfyj" to jest to co na zdjęciu czyli kredens.

do fralat: No kredens po śląsku

Sam w antryju, na byfyju stoi szolka tyju, przyniyś mi jom. \
Przetłumaczyć ???? ;-)))

do piotr brzezina : Domyślałem się, ale to nie jest pewność. Pierwszy raz spotkałem się z taką nazwą. Taki byfyj miała moja mama, a osobiście wynosiłem z kuchni teściowej ok. 20 lat temu. Dziękuję Panom za odpowiedzi.

do fralat: Jeszcze coś - przyjechał Ślązak do Warszawy żeby kupić ancug wlazł do pierwszego lepszego sklepu i zapytał czy maja ancug, ekspedientka nie wie co to ancug, bierze telefon i dzwoni na Śląsk i pyta koleżankę co to jest ancug a koleżanka odpowiada to jest, szaket, galoty i westa.

do Stenek: Byfyj już wiem, antryj i szolka - proszę tłumaczyć.

do piotr brzezina : Ja chopie, i baba zgupiała :)) A to chodziło o marynarkę, spodnie i kamizelkę do garnituru
A żeby było śmiesznie, , to słowo zug, znaczy pociąg
A pociąg pośpieszny - sznelzug - no i idąc dalej, gorolom można było wmówić, że anzug, to zwykły pociąg

do piotr brzezina : Ancug, galoty i westka - nazwa znana nie tylko Ślązakom, ale i Kaszubom, Borowiakom i innym.

do Stenek: Dobre!. To tak jak po kaszubsku "las wegas".

do trz (tedesse): Byfyj zawsze boł we kuchni atu mosz taki fajny

do trz (tedesse): Ciekawe, ile spónych slow jest w naszych jezykach. U nas w domu sie teź mluwilo kredenc. I o ile wiem, to pochodzi z francuskiego, ponać podczas wojen napoleonskich sie sporo takych slów po Europie rozpowśechnielo.

do fralat: Jedne słowo na Śląsku jest uniwersalne to łonacyć.

do Eugeniusz S.: A te pierzańkie gardinki na każde świenta musioł człowiek proć !!!

do Eugeniusz S.: A tu tradycyjny mebel kuchenny u mojej babci w Zabrzu pod koniec l. 30. (pamiętam go bo przetrwał dziesięciolecia)...

do Eugeniusz S.: Już poczytałem co znaczy; szkoda, że kaszubski znam słabo.

do Dana : Kiedyś godali po oknach i gardinach widać kto tam mieszko.

do Marek W : Tu mosz taki byfyj jak wyburzali stare domy a ludzi do bloków przenosili.

do Marek W : Kto by się spodziewał
Jednak to może i temu, że ten właśnie mebel był swego rodzaju centrum życia rodziny, tak wiele ważnych rzeczy w nim się pomieściło
Nie tylko sprzęt typowo kuchenny, ale i:
igły, nici, nożyczki, papier śniadaniowy, zdjęcia, dokumenty, pieniądze, rachunki, pierścionki, łapki na muchy, cukierki w metalowej puszce, czasem jakieś kleszcze, śrubokręty, serwety na stół, świeczki, zapałki, latarki, sikawki na Dyngusa, czasem była tam domowa apteczka, na kredensie stało radio lampowe, słuchało się Matysiaków czy Podwieczorku przy mikrofonie, no i innych skarbów rodzinnych było tam wiele
- może dopowiecie, jakich? (ja pisałem o moim kredensie)

do TW40: A nad stołem garnitura zawsze musiała być wyskrobiono i wyszpanowano.

do Stenek: Tam było coś w rodzaju liczydła na drzwiczkach od wewnątrz (z jednym koralikiem na poszczególnych drutach) - gdzie zaznaczało się "potrzeby zakupowe": Milch, Eier, Mehl, Zucker itp. I jakiś dzwonek (od czego to nie wiem...).

do Stenek: U mnie w domu dokladnie też tak było. W byfyju mieściło się wszystko. Czasami z tęsknotą wspomina się tamte czasy. Pewnie dlatego tyle komentarzy.