†

Mury obronne

Mury obronne i zamek w Opocznie zostały wzniesione bezpośrednio po lokacji miasta w 1365 roku w ramach programu budowy nowego ośrodka, na skrzyżowaniu dawnych szlaków handlowych z Sulejowa do Inowłodza, z Torunia na Lwów oraz ze Śląska na Ruś. Obwód murów obronnych miał kształt prostokąta, prawdopodobnie z zaokrąglonymi narożnikami północnym i wschodnim. Powierzchnia miasta w murach wynosiła niecałe 6 ha, długość linii obwarowań około 950 metrów. Mur obronny wykonany był z kamienia, podobnie jak inne średniowieczne obiekty w mieście.
Obwód murów zaopatrzony był w prostokątne baszty, otwarte w kierunku miasta i wysunięte na zewnątrz linii fortyfikacji. Wiadomo, iż funkcjonowała baszta narożna zachodnia i druga w odcinku południowo – zachodnim. Położone były po obu stronach miejsca, w którym przypuszczalnie znajdowała się brama miejska, w odległości od niej około 40 i 70 metrów. Druga z baszt oddalona była ponadto o 30 metrów od wieży zamku, usytuowanej w tej samej linii obwarowań. Prawdopodobnie w pozostałych bokach obwodu znajdowały się dalsze, podobne baszty, jednak ogólna ich liczba jest trudna do określenia. Brak jest również wiadomości na temat ewentualnych zewnętrznych umocnień linii fortyfikacji.
Miasto miało zapewne trzy bramy: od północnego – wschodu, od południowego – zachodu i od południowego – wschodu ku rzece. W 1599 roku na podstawie pozwolenia Zygmunta III przebito nową bramę od strony Krakowskiego Przedmieścia.