Warszawa - Perony Dworca Warszawa Centralna, Fotografia historyczna przedstawia halę peronową Dworca Centralnego czyli reprezentacyjną przestrzeń dwukrotnie wyższą niż perony, tuż przed remontem, który oszpecił tę halę poprzez usunięcie charakterystycznych detali architektonicznych takich jak m. in. podświetlane srebrzyste, aluminiowe żyletki na suficie oraz iluminacja torowisk (tutaj niewidoczna) i wymiana estetycznie ukrytych granatowych rynien deszczowych na szpetne pomarańczowe rury oraz usunięto marmurowe ławki z hali peronowej co jest absurdem (ławki pojawiły się tam w latach 90. na kilka lat co uwiecznił na zdjęciach Miłosz Telesiński). Fotografia z 2010 pokazuje jeszcze zachowany wtedy unikalny charakter finezyjnej, wysokiej klasy architektury modernizmu z lat 70., której do pełni szczęścia brakuje tylko uruchomienia iluminacji torowisk oraz pełnej iluminacji sufitu świetlówkami bez widocznych tutaj ciemnych plam, dodania marmurowych ławek będących też dekoracją i pomalowania torowisk na granatowo odpowiednią farbą przeznaczoną do malowania posadzek intenstywnie eksploatowanych aby zachować piękną jednolitość kolorystyczną z granatowym sufitem i takimi też kolumnami. Fotografia z 2010 pokazuje także wyraźnie wyższą klasę architektury, ponadczasowość, oryginalność, lepszą funkcjonalność i piękno proporcji oraz ciekawych kolorów architektury kolejowej Dworca Centralnego z 1975 niż współczesny, ale sztampowy i zalany brzydką szarością dworzec kolejowy Warszawa Zachodnia z 2025 ze znamionami tandety takiej jak peronowe poczekalnie bez ścian i bez sufitów chroniących przed mroźnym wiatrem i bez telewizorów, brak ogrzewania w poczekalniach peronowych i brak poidełek marmurowych na peronach (cechy niedopuszczalne na Dworcu Centralnym). Autor: Paweł Czarnecki Źródło: archiwum autora.
2010
- Tomasz123 - 2026-03-15 18:09
