Zbór kalwiński

Kościół został wybudowany w latach 1783-1785 w stylu barokowo-klasycystycznym z fundacji Teodora Suchodolskiego. Początek zboru ewangelickiego w Piaskach łączy się z datą 1644r., czyli zmianą wyznania ówczesnego właściciela miasta Adama Suchodolskiego z ariańskiego na ewangelickie. W 1645 r. zostaje zamknięty zbór ariański. W 1650 r. Suchodolski nadał przywilej ewangelikom augsburskim na założenie osobnego kościoła. Mógł on powstać na miejscu obecnie istniejących ruin drugiego kościoła wzniesionego w latach 1783-85 z inicjatywy Teodora Suchodolskiego (potomka Adama) najprawdopodobniej według projektu Fryderyka Zilchera alias Zillehera. Ten sam architekt był również twórcą luterańskiego kościoła Świętej Trójcy w Lublinie. Jego jednowieżowe budowle sakralne w Piaskach i Lublinie, wykazujące wyraźne podobieństwo, utrzymane są w stylu panującego wówczas klasycyzmu, z wyraźną domieszką baroku, odznaczając się dobrymi proporcjami i pięknymi detalami architektonicznymi. Świetność zboru kalwińskiego w Piaskach trwała bardzo krótko, nabożeństwa odprawiano tylko do roku 1819, w 1849 świątynia została opuszczona a jej wyposażenie przeniesione do kościoła Świętej Trójcy w Lublinie. Od tego czasu popada w coraz większa ruinę. Obecnie miejsce jest bardzo zniszczone, zdewastowane i porośnięte bujną roślinnością. Jego powierzchnia wynosiła 207 metrów kwadratowych. Od 1849 świątynia jest nieużytkowana i niekonsekrowana. Już w 1899 świątynia nie posiadała stropu. Do dziś zachowały się fundamenty, mury zewnętrzne i wewnętrzne. Nie zachowały się stropy, konstrukcja dachowa, nakrycia dachu, wyposażenie oraz instalacje.