Dom zakonny Urszulanek Unii Rzymskiej

Od 1914 niewielki dom w Polanicy (Altheide Bad) był własnością i miejscem wypoczynku niemieckich urszulanek z klasztoru w Raciborzu. W 1928 r. zbudowały one drugi, obszerniejszy dom i otworzyły szkołę gospodarczą z pensjonatem. W 1940 r. budynki zajęło Gestapo, a siostry wróciły do Raciborza.

Kiedy w 1945 r. mogły ponownie zamieszkać w Polanicy, zwróciły się do polskich urszulanek, aby przejęły klasztor. Niemieckie siostry musiały wyjechać z Polski w marcu 1946 r. W trudnych powojennych warunkach urszulanki polskie zdołały w 1946 r. otworzyć sierociniec m.in. dla dzieci repatriowanych z Niemiec.

Przez pewien czas otrzymywały nawet niewielką dotację państwową na ich utrzymanie. W maju 1952 r. sierociniec został upaństwowiony, a część domu zabrana. Kilku siostrom pozwolono jednak pracować w państwowym Domu Dziecka. Ale stale grożono im eksmisją, w domu było bowiem bardzo ciasno. Z pomocą przyszła kuria biskupia z Wrocławia. Zadecydowano, że dom miał odtąd służyć księżom na wypoczynek. Siostry mogły więc pozostać.

W 1956 r. urszulanki wycofały się z Polanicy wydzierżawiając klasztor siostrom karmelitankom od Dzieciątka Jezus. Po 11 latach, w 1968 r. wróciły do Polanicy. Dom z pomocą całej prowincji na nowo wyposażono, z czasem podjęto poważniejsze remonty, przede wszystkim kaplicy (1974).

http://www.osu.pl/older/polanica.html<

br />