Kościół św. Idziego

Kościół p. w. św. Idziego.. Pierwotny wzniesiony prawdopodobnie w. XII, poświadczony 1326. Obecny kościół zbudowany zapewne na przełomie w. XIV/XV; później przebudo­wywany. Spalony ok. 1880, odbudowany 1906—10 przez arch. Józefa Dziekońskiego. Gotycki. Warowny, położony na szczycie płaskowzgórza, w obrębie cmentarza okolonego murem obronnym z końca w. XVI. Orientowany. Murowany z. ciosu, nie tynkowany. Nawa przedłużona od zach. ok. 1910, z neogotycką kruchtą z tegoż czasu od pd.; prezbiterium zamknięte wielobocznie, z prosto­kątną zakrystią od pn. W prezbiterium sklepienie kolebkowo-krzyżowe, w zakrystii kolebkowe; nawa kryta płasko. Otwór tęczowy i okna ostrołukowe. Zewnątrz ściany oszkarpowane. Na zach. szczycie elewacji frontowej (dobudowanej ok. 1910) kamienna stara tarcza z herbem Grzymała. Odrzwia z prezbiterium do zakrystii kamienne 1771, podobne z kruchty do nawy. W zewnętrznej pd. ścianie nawy, nad kruchtą, wmurowane: dwa rzeźbione wsporniki sklepienne, gotyckie, z głową męską i kobiecą oraz kamień z datą 1140, zapewne z w. XVI/XVII. Dachy dwuspadowe. — W nowym ołtarzu głównym obraz św. Idziego mal. K. Alchimowicz w Warszawie 1886, Ambona o charakterze rokokowym. Chrzcielnica kamienna klasycystyczna w. XVIII/XIX. Rzeźba ludowa Chrystusa Frasobliwego. Monstrancja wczesnobarokowa sprzed poł. w. XVII. Puszka na komunikanty fundacji Franciszki Tarłówny opatki benedyktynek sandomierskich 1761. Kielich w. XVIII. Kapa z tkaniny 2. poł. w. XVIII. Cmentarz obwarowany koniec w. XVI, restauro­wany ok. 1910. Otoczony kamiennym murem o narysie nieregularnego ośmioboku z trzema basztami i trzema bastionikami na narożach; mur, baszty i bastiony zaopatrzone w strzelnice czworoboczne i klu­czowe. Na cmentarzu zegar słoneczny zapewne pocz. w XIX.
Baszta od zach., obecnie dzwonnica. Pierwotnie bramna, największa. Na rzucie prostokąta, podpiwniczona, o dwóch kondygna­cjach z których dolna sklepiona kolebkowo, górna nakryta cztero­spadowym dachem gontowym zakończonym małym hełmem. W ścianie zach. ślady zamurowanego okna, we wsch. wmurowane fragmenty rzeźb kamiennych w. XVI (?): fragment fryzu roślinnego, smoki, fragment fryzu zwierzęco-wstęgowego. — Dwa dzwony, z nich jeden z literami G. B. 1618. — 2. Od pn., w ruinie. Na rzucie prostokąta, ze śladami dachu pulpitowego. — 3. Od wsch., w ruinie. Na rzucie kolistym, bez dachu. (s.56)
Bastiony - niewielkich rozmiarów, pięcioboczne, częściowo zrujnowane, w pn.-zach., pn.-wsch. i pd.-wsch. narożach cmentarza.
źródło:

http://www.ptkanow.boo.pl/