Sztolnia lodowa

Sztolnia lodowa wykuta w XIX w. w północnym zboczu góry Buczyna dla potrzeb Browaru Tenczynek. W zimie skuwano lód na pobliskich stawach i wykładano nim ściany sztolni. Dzięki temu piwo mogło leżakować w niskich temperaturach. W miesiącach letnich kiedy temperatura wzrastała i topniał lód, woda spływała dnem korytarzy. Łączna długośc korytarzy ok 132 m. Dawniej wejście do sztolni było obmurowane i prowadziło przez częściowo jeszcze widoczny portal. Wejście to zostało zamurowane prawdopodobnie w latach 30-tych XX w. kiedy zamkinięto browar. W późniejszym czasie nastąpił obryw skał i częściowe zawalenie muru przez co pojawiło się obecne wejście. Aby zejść na dno korytarza trzeba opuścić się na rękach po murze. Główny korytarz wysoki na 5 - 6 m i szeroki na ok 3,5 m. ma długośc ok 80 m, Na końcu znajduje się zasypany śmieciami szyb prowadzący do góry na powierzchnię. Z tego miejsca w prawo odchodzi krótki niski korytarz który łączy się z drugim równoległym korytarzem o podobnych wymiarach i długości ok 40 m. Koprytarz ten zakręca w prawo i  łączy się ponownie z głównym korytarzem. W sztolni jest chłodno i wilgotno, czasem kapie woda ze stropu.