Dzielnica obejmuje obszar ograniczony od zachodu ulicami Dobrską i Dobrska Szosa, od północy kanałem Folusz, od wschodu strumieniem Kiełbaską i sięgający na południu i wschodzie granic miasta. Obszar ten od zawsze należał do Turku, ale nie występował nigdy pod jedną nazwą.
Na terenie dzielnicy rozciągały się najstarsze niwy uprawne należące głównie do folwarku arcybiskupiego usytuowanego w rejonie ul. Tamka. W drugiej połowie XIX w. sekularyzowane po III zaborze dobra arcybiskupie uległy komasacji i sprzedaży drobnym właścicielom. Do lat powojennych zabudowa tego terenu składała się prawie z samych gospodarstw (ok. 50) rolnych: skupionych głównie przy ul. Tamka oraz w większym rozproszeniu wzdłuż Uniejowskiej Szosy. Do lat 60. XX w. przy ul. Kwiatowej w rejonie dzisiejszych ulic Orzechowej i Morelowej istniała cegielnia. W 1942 r. hitlerowskie władze okupacyjne utworzyły przy ul. Osiedle Uniejowskie osiedle małych domów dla przesiedleńców z terenów Ukrainy zwane potocznie Ukrainką.
W latach 60. po zachodniej stronie ul. Kwiatowej a następnie po jej wschodniej stronie powstało osiedle domów jednorodzinnych (Osiedle Dobrskie). W latach 70. i 80. na terenie dzielnicy rozplanowano kolejne takie osiedla, najpierw Osiedle Uniejowskie II, następnie Osiedle Zapałczane. W późniejszych latach w tym rejonie nadal przybywało budynków jednorodzinnych. W perspektywie nie przewiduje się zmiany charakteru zabudowy. Jedynie na południu wzdłuż projektowanej południowej obwodnicy miasta zarezerwowano tereny pod zabudowę usługową.
