Bibliopolis

Uhonorowany mało znany, wrocławski poeta, ciekawe jak wielu ludzi potrafiło by powiedzieć kim był np. w sondzie ulicznej....

Był wybitnym poetą. We Wrocławiu wszyscy go znają.

Tu jest przedni rytm.

To nie fraszka
(Jerzemu Plucie)

Kiedy Ty mówisz "rzeka", to ja słyszę "Odra"
Kiedy Ty "dom" powiadasz, to ja słyszę "Polska"

Kiedy Ty mówisz "Odra", to ja słyszę "ręka"
Pewne ramię, na którym Twój dom się opiera

Wrocław, 23.09.1969

Rafał Wojaczek, s. 88, "Kiedy Ty mówisz Odra" - wiersze z motywem rzeki, Wrocław, Klub Muzyki i Literatury 1999.

do Dariusz Łukasik: A ciekawe ilu mieszkańców nazwanej jego imieniem ulicy :-)

do Dariusz Łukasik: Kto interesował się poezja ten wie kim byl.

do Wacław Grabkowski: Zdania z wielkim kwantyfikatorem nieczęsto bywają prawdziwe.

do Marek W : Był też film, spopularyzował nieco tą wtedy nieprzystosowaną do rzeczywistości jednostkę ludzką, pewnie nawet w tej zajezdni, gdzie był dyspozytorem, nie wiedzieli że pracował wybitny poeta.

Za komuny wydano chyba wszystko co napisał, promowano w szerokim świecie. Agnostyk i przeciwnik papiestwa (Recykling) i walki zbrojnej AK (Do piachu).

do Wacław Grabkowski: Ponoć mieszkał na Jastrzębiej , tak twierdziła znajoma która była jego sąsiadką. To było ciekawe - czytać na języku polskim wiersze człowieka który mieszkał niedaleko szkoły.

W podstawówce, w klasie, miałem kolegę - syna Romana Kołakowskiego - często widywałem tego pana z rottweilerem na ulicy Wandy. W ósmej klasie podstawówki w ogólnopolskim podręczniku do języka polskiego (tylko wtedy takie były) były ... wiersze Romana Kołakowskiego i je "przerabialiśmy" razem z jego synem :) To było dziwne uczucie - widzieć w podręczniku wiersze żyjących ludzi.

do Wacław Grabkowski: Wojna każdego degeneruje, Różewicz to tylko opisał w "Do piachu" ,sam był żołnierzem AK.

do Neo[EZN]: Jak mawiała pewna polonistka: „Różewicza można spotkać w Parku Południowym. On tam mieszka” ;-)

do Neo[EZN]: Mieszkał na Januszowickiej 13. Od 2003 na Sępolnie.

do mamik: Nie każdego.
Jego dawni towarzysze broni w wolnej Polsce nie zapraszali go na spotkania, więc nie uznawali go za żołnierza AK. Kilkanaście lat temu Różewicz zaczął publikować w "Odrze" swoje wspomnienia z lasu w bardzo nieładnym stylu. Wkrótce zaprzestał „wspominać”.

Cieć nie krzyczy w browarze? Tam na "dzień dobry" przybyszów wita znak "zakaz fotografowania"...

Strasznie duże to zdjęcie. Takie miało być, czy to niedopatrzenie? ;)

do Neo[EZN]: Zauważyłem :-)

Nie, nikt nie krzyczał. Tylko o tej porze ciężko się tam zdjęcia robi, bo furgonetki dostawcze przeszkadzają.

A zresztą… To: robiłem ze statywu, nawet ten zakaz fotografowania się zmieścił w kadrze :-) I też nikt nie krzyczał.

do Licho: Dobre :) Samą cieciówkę sfotografowałeś. Dziwne że tak straszą tym zakazem - nie wiem jak jest teraz ale dawniej działał tu teatr, od czasu do czasu są jakieś targi, budynki ładne, co tutaj ukrywać?

do pawulon: Takie miało być. Wolisz znaczki pocztowe?

do pawulon: Niech u nas we wrocku będzie to co jest, nawet 3000 pixeli,.. a ci z Cieszyna niech maja ślinotok na widok znaczka pocztowego...

do Neo[EZN]: Teatr dalej działa, wystawy jakieś porozstawiane (ze zdjęciami krasnali)…

Z pozdrowieniami dla Vigo i Maksa ;-)

do Licho: Zawsze najciemniej pod latarnią...

do Licho: Mam pytanie, dlaczego nie dodałeś tego życiorysu do opisu obiektu z tytułem " Helmut Kajzar na plombie przy Szczytnickiej 50-52" To nie jest obraz w muzeum na sztaludze tylko część kamienicy.

do vigo: Dokładnie tak!

do Licho: A ja mam pytanie. Gdzie jest "lewy" Helmut Kajzar ?

do vigo: Akurat mi wtedy jakaś (****) furgonetka stanęła dokładnie przed nim :-/

do Licho: Może być ?

do piotr brzezina : Myślę, że robienie z każdego z murali z tej serii osobnego obiektu to byłąby lekka przesada.

do vigo: Może, choć trochę krzywo :-)

do Licho: Ty nie masz robić osobnego obiektu tylko ten życiorys skopiować do opisu obiektu.

do Licho: Trudno. Może FP to przeżyje. ;-)

do piotr brzezina : A dlaczego własnie ten, a nie któryś z pozostałych?

Skoro w trakcie malowania nie było mokrego tynku to proponuję zmienić nazwę fresk na malowidło lub polichromia.

do Mariusz Brzeziński: O ile pamiętam to autor twierdził, że fresk. Biorąc pod uwagę to, że malunki powstały w trakcie remontu elewacji jest to całkiem prawdopodobne.

To przedstawienie Edyty Stein (św. Teresy Benedykty od Krzyża), filozof, bardzo mocno związanej z Wrocławiem

Obraz na podstawie tej fotki:

do Marcin K: Muchos gracias. To pozostaje pytanie kim jest sąsiad.

Poprawiłem przypisanie.

Poproszę o poprawne przypisanie :-)

do Licho: Przeniesione

To jeszcze poproszę o przypisanie :-)

do Licho: Do czego?

do StaSta: Do Bibliopolis:

A czemu nie jest dobrze przypisane? (tzn. do „Bibliopolis”)

do Licho: A skąd mnie to wiedzieć? Wcześniejsze foto okna jest pod Kuźniczą 56, więc dorzuciłem swoje, zgodnie z adresem.