Pałac

Pałac

Według stanu z 1939 r. pałacyk ów składał się z trzech członów: środkowego, dziewięcio-osiowego, dwukondygnacyjnego oraz dwóch dwuosiowych skrzydeł bocznych parterowych. Przy części środkowej budynku występował na osi portyk o czterech w jednakowej odległości ustawionych kolumnach toskańskich. Dźwiga­ły one gładkie belkowanie i trójkątny, również gładki, mocno spłaszczony szczyt. Elewacje domu pokrywała słabo zarysowana rustyka. Obie kondygnacje oddzielał od siebie profilo­wany gzyms. Stosunkowo niewielkie, prosto­kątne okna dolnej kondygnacji oraz duże, pra­wdopodobnie powiększone w czasie przebudo­wy okna kondygnacji górnej nie miały żad­nych obramień. Niewątpliwie dziewiętnasto­wieczny lub nawet późniejszy był mocno spła­szczony dach typu mansardowego, nakrywają­cy środkowy korpus pałacyku. Jego kalenicę wieńczyła pięknie kuta balustradka, łącząca ze sobą dwa symetrycznie rozmieszczone, ar­tystycznie modelowane otynkowane na biało kominy. Skrzydła parterowe o elewacjach gład­kich nakrywał wysoki dach, także mansardowy z pojedynczymi porte-fenetrami i niewielkimi balkonikami, zaopatrzonymi także w kute kraty. Elewacja ogrodowa nie jest znana. Nie istnieją też żadne przekazy dotyczące wnętrz. Przy­puszczalnie do drugiej wojny światowej zacho­wały się tam jakieś przedmioty zabytkowe, a także archiwum rodzinne.

Pałacyk otaczał dwustuletni ponoć park li­powy. Prawdopodobnie były to tradycyjne szpalery staropolskie. Przed domem rozciągał się wielki nie zadrzewiony gazon. Po bokach i od tyłu rosły natomiast pojedynczo i grupowo niebotyczne świerki.

Źródło:  https://pl.wikipedia.org/wiki/Zab%C5%82otce_(obw%C3%B3d_wo%C5%82y%C5%84ski)