Wnętrza

Cokół ołtarza głównego pokrywają wyobrażenia ptaków i altan, pilastry zaś pokryte są malowidłami imitującymi marmur. Ołtarz główny o szerokiej partii środkowej, do której pod kątem dostawiono boczne części z przejściami, jest płaski, jedyne ożywienie stanowią rzeźbione postacie dwóch ojców kościoła, umieszczone w płytkich niszach nad przejściami. Pełnoplastyczną rzeźbą jest również Maria stojąca na kuli ziemskiej, otoczona girlandą z kwiatów róży, znajdująca się w glorii ołtarza, oraz siedzące na wolutach wieńczących boczne partie ołtarza aniołki z wieżami.

Z dekoracji figuralnej wymienić należy postać Zmartwychwstałego Chrystusa na zwieńczeniu prostej, ożywionej tylko złoconą dekoracją rokokową ambonie i ustawione przy wejściu do prezbiterium postacie pozostałych dwóch ojców kościoła, jak też wyobrażenia muzykujących aniołków na prospekcie organowym. Osobną grupę rzeźb stanowią portretowe główki, wykonane z nie polichromowanego czarnego dębu, znajdujące się na wolutach nad klęcznikami dla penitentów przy konfesjonałach. Są to najlepiej wykonane elementy rzeźbiarskie w całej dekoracji snycerskiej kościoła.

W ołtarzu głównym, ozdobionym herbami fundatorów i osiemnastowieczną repliką Matki Boskiej Częstochowskiej, zasługuje na uwagę mały posążek Matki Boskiej w srebrnej sukience, stojący dziś na tabernakulum. Jest to przedstawienie cudami słynące, dla którego w XV w. została ufundowana kaplica w Zamartem.

Figury ojców kościoła, z których dwaj - Grzegorz i Augustyn ustawieni są na ołtarzu głównym, Ambroży zaś i Hieronim stoją z obu stron wejścia do prezbiterium, opatrzono w charakterystyczne dla nich atrybuty. Omawiane postacie są przesadnie wydłużone i zastygłe w sztywnym geście.