Kościół św. Michała Archanioła

Dawna cerkiew greckokatolicka, pw. Michała Archanioła, obecnie kościół rzymskokatolicki. Wg tradycji wzniesiony w w. XVII, prawdopodobnie pochodzi jednak z w. XVIII (może z r. 1777). Ok. r. 1870 zamieniony na cerkiew prawosławną, od r. 1918 kościół parafii rzymskokatolickiej. Remontowany m.in. w r. 1951. Usytuowany w cieniu drzew. Przed r. 1955 podwyższono na kościele jedną wieżę i dobudowano zakrystię. Dach remontowano po r. 1945 i w r. 1964. Orientowany. Drewniany, konstrukcji zrębowej; nawa zewnątrz i wewnątrz wzmocniona lisicami. Trójdzielna; prezbiterium, nawa i babiniec kwadratowe, nawa szersza i wyższa, prezbiterium zamknięte trójbocznie, w jego zamknięciu, pierwotna niewielka zakrystia; nowa zakrystia dobudowana w r. 1951 do prezbiterium od północy. Wnętrza wszystkich trzech pomieszczeń przykryte ośmiopołaciowymi kopułami na wysokich ośmiobocznych tamburach; kopuły zwieńczone pseudolatarniami z cebulastymi hełmami. Przedsionek rozdzielony w 1951 r. belkowym stropem na dwie kondygnacje, w górnej chór muzyczny otwarty na nawę arkadą. Zewnątrz obiega wokół wydatne zadaszenie wsparte na występujących belitach zrębu. Ściany oszalowane pionowo deskami, z listwowaniem. Otwory drzwiowe prostokątne, do zakrystii drzwi klepkowe z klasycystyczną klamką. Okna w nawie i przedsionku prostokątne, w prezbiterium, tamburze nawy oraz w babińcu od zachodu koliste; w niektórych oknach kraty żelazne z zadziorami. Kopuły i latarnie zwieńczone nowszymi żelaznymi krzyżami, kryte blachą, zadaszenia i pendentywy pierwotnie pobite gontem, obecnie blachą miedzianą. W czasie remontu w latach:1982-3 całość podniesiona o 50cm. Odwodnienie z r. 1990. Ołtarz główny z bramkami i dwa boczne z w. XIX o charakterze klasycystycznym; w ołtarzu głównym znajdują się obrazy MB Anielskiej i św. Józefa. W ołtarzach bocznych: po lewej stronie Miłosierdzia Bożego, a po prawej - św. Antoniego. Chrzcielnica została wykonana przez miejscowego stolarza. Dwa kielichy: barokowy z I poł w. XVII oraz gładki z w. XVIII, miedziany.
Dzwonnica. Wzniesiona w r. 1777. Usytuowana w południowo-zachodniej części cmentarza kościelnego. Drewniana, konstrukcji słupowo-ramowej, z podwaliną położoną wprost na ziemi. Czworoboczna, v trzech kondygnacjach; konstrukcja dolnej kondygnacji wypełniona zrębem, otoczona wydatnym zadaszeniem wspartym na słupach z zastrzałami; obie górne kondygnacje oszalowane deskami, rozdzielone profilowanym gzymsem, w najwyższej bliźnie, półkoliście zamknięte otwory. Dach namiotowy z wydatnym profilowanym okapem, pobity gontem, zwieńczony kulą z żelaznym kutym krzyżem. Dzwony zostały wykonane w Przemyślu w r. 1958 (poświęcił je ks. kan. Kwoczyński). Za

http://www.diecezja.zamojskolubaczowska.pl/parafia,184