|
|
Odpis epitafium - https://fotopolska.eu/1369759,foto.html?o=b323852...
Kraszowice
... dystryktu pana seniora prowincji. Jego miejscem urodzenia w dniu św. Marcina (11 listopada) 1650 r. było Ziebelle (Niwica, pow. Żary), w których posiadłość jego rodziców i ich rodziców z Briesen w posiadaniu już od sześciu pokoleń była, tamże jego najświętszym miejscem był kościół, w którym został ochrzczony. Niebawem miejscem jego edukacji było niegdyś Ziebelle (Niwica), wkrótce Kraszowice, aż tak długo póki nie został wysłany na słynny uniwersytet w Tybindze. Następnie przebywa na cesarskim dworze i z innymi książęcymi dworzanami podróżowali i wracali. Niedługo potem jego ulubionym miejscem stało się Riet Shütz (Rzeczyca, pow. Świebodzin) a tam, w 1678 r. z Bożej woli, sobie swoją dobrą, ukochaną małżonkę wyszukał, wielmożną panią Marię Magdalenę von Briesen z domu Seher Thoß i przeniósł, a mianowicie do Kraszowic, które stały się miejscem jego troski, miejscem jego wyżywienia, miejscem jego pracy, miejscem życia, a także miejscem jego śmierci. Ledwo co zajął się gospodarką w 1678 r., został powołany do służby dla kraju i jako komisarz przez 22 lata był urzędnikiem do szczególnych poruczeń. W tym samym czasie przez 14 lat na zlecenie ówczesnego seniora prowincji (Landes Ältesten)* pana barona von Hocke (z Tomaszowa Bol.), jako wice starszy przyuczał się do stanowiska seniora prowincji. Po jego śmierci po otrzymaniu większości głosów od tych chwalebnych panów stanowych bolesławieckiego okręgu, a jego cesarska i królewska mość Leopold I, godny łaskawej pamięci, w 1699 r. przyjął go do grona starszyzny ziemiańskiej i zatwierdził na stanowisko seniora. Którą to funkcję seniora prowincji wiernie, a tak trudną, starannie 33 lata, 33 tygodnie i 3 dni, pełnił do 27 sierpnia 1733 r., gdy z woli Bożej, ze spokojem, cierpliwy i szczęśliwy w swoim Bogu, odszedł po 55 latach służby krajowi i swoim bliźnim. Spędził 43 lata w małżeństwie, w którym dochował się 8 dzieci, 5 synów, 3 córki, i tylko najstarszy syn i najmłodsza córka w tym 7 wnuków przetrwało, więc razem bez mała 83 lata, bez 2 i pół miesiąca żył. To jak wierny i uczciwy, i że nie zabiegał o sławę, jest dobrze znane. Dlatego nic więcej niż to wspomnienie o nim zapisane na epitafium grobowca zbudowanym przez niego, będącego pod troskliwą opieką kochającego i lojalnego jego najstarszego 56 – letniego syna Henryka Zygmunta von Briesen.
----------
*) Wielki słownik Meyersa: Landesältester - senior (starszy) prowincji. W saksońskich i pruskich Górnych Łużycach urzędnik państwowy stojący na czele majątków gminnych. W Saksonii i Prusach jest to urzędnik dóbr, stojący na czele miejscowych dóbr i odpowiedzialny za prowadzenie wszystkich spraw dóbr, w szczególności za przewodniczenie miejscowym zgromadzeniom stanowym, zarządzanie miejscowym majątkiem i oficjalne kontakty z rządem krajowym. Starszy prowincji jest wybierany przez włościan i zatwierdzany przez rząd; musi być mieszkańcem prowincji, w której ... którym został ochrzczony. Niebawem miejscem jego edukacji było niegdyś Ziebelle (Niwica), wkrótce Kraszowice, aż tak długo póki nie został wysłany na słynny uniwersytet w Tybindze. Następnie przebywa na cesarskim dworze i z innymi książęcymi dworzanami podróżowali i wracali. Niedługo potem jego ulubionym miejscem stało się Riet Shütz (Rzeczyca, pow. Świebodzin) a tam, w 1678 r. z Bożej woli, sobie swoją dobrą, ukochaną małżonkę wyszukał, wielmożną panią Marię Magdalenę von Briesen z domu Seher Thoß i przeniósł, a mianowicie do Kraszowic, które stały się miejscem jego troski, miejscem jego wyżywienia, miejscem jego pracy, miejscem życia, a także miejscem jego śmierci. Ledwo co zajął się gospodarką w 1678 r., został powołany do służby dla kraju i jako komisarz przez 22 lata był urzędnikiem do szczególnych poruczeń. W tym samym czasie przez 14 lat na zlecenie ówczesnego seniora prowincji (Landes Ältesten)* pana barona von Hocke (z Tomaszowa Bol.), jako wice starszy przyuczał się do stanowiska seniora prowincji. Po jego śmierci po otrzymaniu większości głosów od tych chwalebnych panów stanowych bolesławieckiego okręgu, a jego cesarska i królewska mość Leopold I, godny łaskawej pamięci, w 1699 r. przyjął go do grona starszyzny ziemiańskiej i zatwierdził na stanowisko seniora. Którą to funkcję seniora prowincji wiernie, a tak trudną, starannie 33 lata, 33 tygodnie i 3 dni, pełnił do 27 sierpnia 1733 r., gdy z woli Bożej, ze spokojem, cierpliwy i szczęśliwy w swoim Bogu, odszedł po 55 latach służby krajowi i swoim bliźnim. Spędził 43 lata w małżeństwie, w którym dochował się 8 dzieci, 5 synów, 3 córki, i tylko najstarszy syn i najmłodsza córka w tym 7 wnuków przetrwało, więc razem bez mała 83 lata, bez 2 i pół miesiąca żył. To jak wierny i uczciwy, i że nie zabiegał o sławę, jest dobrze znane. Dlatego nic więcej niż to wspomnienie o nim zapisane na epitafium grobowca zbudowanym przez niego, będącego pod troskliwą opieką kochającego i lojalnego jego najstarszego 56 – letniego syna Henryka Zygmunta von Briesen.
----------
*) Wielki słownik Meyersa: Landesältester - senior (starszy) prowincji. W saksońskich i pruskich Górnych Łużycach urzędnik państwowy stojący na czele majątków gminnych. W Saksonii i Prusach jest to urzędnik dóbr, stojący na czele miejscowych dóbr i odpowiedzialny za prowadzenie wszystkich spraw dóbr, w szczególności za przewodniczenie miejscowym zgromadzeniom stanowym, zarządzanie miejscowym majątkiem i oficjalne kontakty z rządem krajowym. Starszy prowincji jest wybierany przez włościan i zatwierdzany przez rząd; musi być mieszkańcem prowincji, w której znajdu ... miejscem jego wyżywienia, miejscem jego pracy, miejscem życia, a także miejscem jego śmierci. Ledwo co zajął się gospodarką w 1678 r., został powołany do służby dla kraju i jako komisarz przez 22 lata był urzędnikiem do szczególnych poruczeń. W tym samym czasie przez 14 lat na zlecenie ówczesnego seniora prowincji (Landes Ältesten)* pana barona von Hocke (z Tomaszowa Bol.), jako wice starszy przyuczał się do stanowiska seniora prowincji. Po jego śmierci po otrzymaniu większości głosów od tych chwalebnych panów stanowych bolesławieckiego okręgu, a jego cesarska i królewska mość Leopold I, godny łaskawej pamięci, w 1699 r. przyjął go do grona starszyzny ziemiańskiej i zatwierdził na stanowisko seniora. Którą to funkcję seniora prowincji wiernie, a tak trudną, starannie 33 lata, 33 tygodnie i 3 dni, pełnił do 27 sierpnia 1733 r., gdy z woli Bożej, ze spokojem, cierpliwy i szczęśliwy w swoim Bogu, odszedł po 55 latach służby krajowi i swoim bliźnim. Spędził 43 lata w małżeństwie, w którym dochował się 8 dzieci, 5 synów, 3 córki, i tylko najstarszy syn i najmłodsza córka w tym 7 wnuków przetrwało, więc razem bez mała 83 lata, bez 2 i pół miesiąca żył. To jak wierny i uczciwy, i że nie zabiegał o sławę, jest dobrze znane. Dlatego nic więcej niż to wspomnienie o nim zapisane na epitafium grobowca zbudowanym przez niego, będącego pod troskliwą opieką kochającego i lojalnego jego najstarszego 56 – letniego syna Henryka Zygmunta von Briesen.
----------
*) Wielki słownik Meyersa: Landesältester - senior (starszy) prowincji. W saksońskich i pruskich Górnych Łużycach urzędnik państwowy stojący na czele majątków gminnych. W Saksonii i Prusach jest to urzędnik dóbr, stojący na czele miejscowych dóbr i odpowiedzialny za prowadzenie wszystkich spraw dóbr, w szczególności za przewodniczenie miejscowym zgromadzeniom stanowym, zarządzanie miejscowym majątkiem i oficjalne kontakty z rządem krajowym. Starszy prowincji jest wybierany przez włościan i zatwierdzany przez rząd; musi być mieszkańcem prowincji, w której z ... pruskich Górnych Łużycach urzędnik państwowy stojący na czele majątków gminnych. W Saksonii i Prusach jest to urzędnik dóbr, stojący na czele miejscowych dóbr i odpowiedzialny za prowadzenie wszystkich spraw dóbr, w szczególności za przewodniczenie miejscowym zgromadzeniom stanowym, zarządzanie miejscowym majątkiem i oficjalne kontakty z rządem krajowym. Starszy prowincji jest wybierany przez włościan i zatwierdzany przez rząd; musi być mieszkańcem prowincji, w któr ...
|
