Polska

Kamienica hr. Branickiego zbudowana w latach 1898-1901 wg projektu Bronisława Brochwicz-Rogoyskiego.
Po zniszczeniach ... wszelkich dekoracji.
http://www.warszawa1939.pl/obiekt/fo

... Przemarsz Konfederacji Polskiej. [ Po stronie prawej Nowy Świat 18 róg Smolna Pałac Branickich - Daro

... Nowy Świat

... Pocieszenia 8. Nowy świat - dzielnica domów robotniczych 9. Kościół katolicki pw. sw. Karola ... straży ogniowej 18. Park krajobrazowy właściciela fabryki 19. Pałacyk Karola Dittricha ...

... w Nowym Dworze przed II wojną światową. Dom ten znajdował się na terenie getta żydowskiego utworzonego ...

... w Nowym Dworze przed II wojną światową. Dom ten znajdował się na terenie getta żydowskiego utworzonego ...

... w Nowym Dworze przed II wojną światową. Dom ten znajdował się na terenie getta żydowskiego utworzonego ...

... Zrozpaczony małżonek spełnił wszystkie prośby (brak oficjalnej żony jednak nie przeszkodził mu w posiadaniu konkubin). Postanowił zbudować na jej cześć grobowiec-mauzoleum, który byłby godzien jego zmarłej żony – budowlę nie mającą porównywalnego odpowiednika w świecie. Według popularnego podania, pogrążony w smutku monarcha osiwiał w przeciągu jednej nocy. Po ukończeniu budowy miał on rzekomo wydać rozkaz o obcięciu kciuków wszystkim robotnikom, by nigdy nie byli już w stanie stworzyć podobnego dzieła[3]. Tak naprawdę żadne źródła nie potwierdzają tego faktu – do dzisiaj potomkowie tych rzemieślników są zaangażowani w renowację budowli. Budowa Tadź Mahalu trwała dwadzieścia dwa lata (1632–1654) i pracowało przy niej, według różnych podań, od 20 do 25 tysięcy robotników. W budowie mogli mieć swój udział dwaj Europejczycy: Włoch pochodzący z Wenecji (Geronimo Veroneo) oraz Francuz. Wzmianka o tym pochodzi od hiszpańskiego księdza, który ok. 1640 roku odwiedził Agrę. Brak jest jednak pewniejszych historycznych źródeł, by potwierdzić ten przekaz. Oficjalne kroniki dworskie nie podają imienia architekta, sugerując, że projekt był dziełem samego władcy i poprzestają na osobach Makramat-chana i Mir Abd al-Karima, którzy byli odpowiedzialni za prowadzenie robót. Z odnalezionych dokumentów wynika jednak, że właściwym architektem był Ustaz Ahmad Lahori, który m.in. zaprojektował niektóre komnaty w Czerwonym Forcie[4]. Tadź Mahal zbudowano z marmuru, przywiezionego z kamieniołomu odległego o prawie 350 km. Wbrew wielu fotografiom nie jest on biały. Z powodu zanieczyszczenia środowiska marmur staje się coraz ciemniejszy (z tego powodu wydano też zakaz lokalizowania obiektów przemysłowych w promieniu 50 km od zespołu budowli). Marmurowe powierzchnie pokryte są tysiącem kamieni szlachetnych, półszlachetnych i dekoracji kaligraficznych z czarnego marmuru. W latach trzydziestych XIX wieku, mający dwieście lat Tadź Mahal był zaniedbany i zarośnięty, niemalże popadł w ruinę. Lord William Bentinck, generalny gubernator Bengalu, wysunął propozycję rozebrania tego wyjątkowego monumentu, przesłania marmuru statkiem do Londynu i tam sprzedania go. Zamiar ten nie doszedł do skutku tylko dlatego, że marmur zerwany z Czerwonego Fortu nie znalazł nabywców. W roku 1900 kolejny wicekról Indii, lord George Curzon, nakazał odrestaurować podupadłe mauzoleum. Według legendy cesarz planował wznieść duplikat po przeciwległej stronie rzeki Jamuny wykonany w całości z czarnego marmuru. Czarny Tadź Mahal był jednak tylko wymysłem francuskiego podróżnika Jean-Baptiste Taverniera. Po drugiej stronie widać jednak pewne pozostałości, które można było uznać za fundamenty pod drugi Tadź Mahal – są to jednak pozostałości po dalszych ogrodach oryginalnego Tadź Mahal, które zostały zrujnowane na skutek powodzi. Inne pogłoski mówią, jakoby Czarny Tadź Mahal miał być tak naprawdę tylko odbiciem Tadź Mahalu w basenie w przeciwległych ogrodach. Tadź Mahal jest przykładem szczytowych osiągnięć architektonicznych Indii w epoce Wielkich Mogołów. W 2004 roku świętowano 350. rocznicę ukończenia jego budowy, zaś niedługo potem, 7 lipca 2007 ... ...

... są zajęte, zwłaszcza, że remont Klubu przy ul. Nowy Świat jeszcze się nie zakończył. Klub "Ściana Wschodni Marszałkowska" ... zdjęcie pochodzi z tygodnika Stolica n

... - zdjęcie pochodzi z tygodnika Stolica nr 33 (1080) 18.08.1968

... mógł podnajmować Johann Friedrich (1873). W 1896 ... własność Eugena Deinerta, w 1902 Carla Schrödera i w 1909 należał ... się lazaret (szpital dla żołnierzy). W 1914 ... Edmund Kamieński. W dniu 9 lipca 1922 roku obchodzono ... książce adresowej z 1927 roku, jako właściciel ... budynku stojącej do dziś prowadził swe przedsiębiorstwo przewozowe Alojzy

... 18-20. Po prawej budynek nr 32-40 przy ul. Nowy Świat.

... Świętokrzyską" - zdjęcie pochodzi z tygodnika Stolica nr 3 (1154) 18.0