Polska

Schron Gall.1A jest obiektem bojowym z pomieszczeniem dla drużyny piechoty. Jest to typowy schron do prowadzenia ognia czołowego, wykonany w średniej (B1) kategorii odporności. Posiadał trzy pomieszczenia, przy czym pomieszczenie bojowe jest stosunkowo duże, bowiem obszerna część boczna stanowi jednocześnie pomieszczenie dla obsługi ckm.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina...

Schron Gall.2 został zbudowany w 1936 lub 1937 roku. W tym czasie w projektowaniu schronów zaszły dwie istotne zmiany. Pojawiły się zewnętrzne strzelnice obrony wejścia i zanikała stopniowo budowa schronów projektowana indywidualnie, na rzecz typowych obiektów budowanych w/g szeregu standardowych projektów ujętych w odpowiednie katalogi (ten typ obiektu w/g katalogu posiada nr 22 i był budowany w kilku odmianach). Tego typu schrony miały siedem pomieszczeń, przy...

Schron Strau.N.11 jest obiektem średniej wielkości o typowej dla odcinków leśnych lekkiej (C) kategorii odporności i trzech pomieszczeniach. Jest to schron bojowy z izbą mieszkalną dla drużyny piechoty, która walczyła na zewnątrz w otwartym okopie. Interesującą modyfikacją jest natomiast nisza dla obserwatora, umieszczona w ścianie tylnej obok lewego wejścia. Była zamykana od tyłu stalowymi drzwiami, chroniącego plecy stojącego w niej obserwatora tak, że na zewnątrz widoczna...

Schron Strau.N.9 jest obiektem średniej wielkości, przeznaczonym do prowadzenia ognia czołowego, z dodatkowym pomieszczeniem dla drużyny piechoty. Również i ten schron posiada niszę dla obserwatora w ścianie tylnej. Jest to jedyny obiekt odcinka Strau.N. posiadający średnią (B1) kategorię odporności (ściany zewnętrzne mają grubość 1 metra, strop 0,8 metra a płyta pancerna 10 cm grubości). Zwiększenie odporności było celowe, w związku z tym, że schron blokował najważniejszą drogę...

Schron Gall.1 jest obiektem bojowym średniej wielkości, zbudowanym w średniej (B1) kategorii odporności, przeznaczonym do prowadzenia ognia czołowego, jest obiektem nietypowym, zbudowanym tylko w tym jednym egzemplarzu. Posiadał cztery pomieszczenia, częściowo o nieregularnym kształcie. Dwa pomieszczenia bojowe zostały rozmieszczone w ten sposób, że ich sektory ognia nie stykają się, dając w efekcie niewielkie pole martwe. Inną ciekawostkę stanowi sposób montażu płyty pancernej...

Schron Gall.5 (sygnatura domyślna) - schron bierny przeznaczony do obserwacji artyleryjskiej wzniesiony w 1936 roku. Wyposażony niegdyś w kopułę pancerną obserwatora typu 44P8. Schron jest mocno zniszczony i częściowo zasypany. Warto zwrócić uwagę na elewację wejściową, gdzie oprócz wejścia, otworów wentylacyjnych i wyprowadzenia linii telefonicznych znajduje się zewnętrzne stanowisko obserwatora ( drugie w tym schronie). Obserwator lokował się w jego niszy i...

Schron Strau.N.6 to typowy, średniej wielkości obiekt bojowy. Jego podstawowym zadaniem było blokowanie ogniem bocznym głównej drogi i podejścia do znajdującego się w jej rozwidleniu schronu Strau.N.9. Posiada trzy pomieszczenia i wyróżnia się dobrym stanem zachowania. Strop nad pomieszczeniem bojowym jest zerwany, a płyta pancerna została zdemontowana, ale na tyle delikatnie, że schron, poza pomieszczeniem bojowym został jedynie lekko uszkodzony. To jeden z najlepiej...

Jednosektorowy schron bojowy o domyślnej sygnaturze Strau.W.5 kontrolował ogniem trakt do Strzalin. Obiekt posiadał tylko jedną izbę, która pełniła rolę zarówno izby bojowej jak i socjalnej. Schron o klasie odporności C. W dobrze zachowanej ścianie tylnej znajduje się zewnętrzne stanowisko dla obserwatora oraz wejście prowadzące bezpośrednio do wnętrza. Strop nie uległ poważniejszym uszkodzeniom i jego stan jest dobry. Na ścianie tylnej widoczne oryginalne farbomaskowanie w...

Obiekt jednosektorowy, wybudowany w 1936 roku. Składał się z przedsionka oraz izb dla drużyny piechoty i bojowej dla obsługi ckm. Dosyc dobrze zachowane są przedsionek i pomieszczenie dla drużyny piechoty. Po wysadzeniu strop izby bojowej ustawił się w pozycji pionowej, co nadaje obiektowi spektakularny wygląd. W przedsionku znajduje się wyjście awaryjne oraz nisze na sprzęt saperski i telefoniczną skrzynkę dystrybucyjną. Przy otworach strzelniczych znajdziemy napisy z oryginalną sygnaturą i...

Najbardziej wysunięty schron odcinka Strau.W. w kierunku wschodnim. Był obiektem jednosektorowym, składającym się z trzech pomieszczeń: przedsionka, izby pogotowia (mieszkalnej) oraz pomieszczenia bojowego dla obsługi ckm.

(na podst. przewodnika "Wokół Wału Pomorskiego" - tom II, autorstwa Jarosława Leszczełowskiego)

Trzykomorowy schron, w którym oprócz dosyć dużej części bojowej znajdowało się pomieszczenie mieszkalne dla drużyny piechoty...

Jednosektorowy schron bojowy Strau.W.4 zapewniał kontrolowanie ogniem drogi wiodącej do Strzalin. Obiekt ten posiadał trzy pomieszczenia - izbę bojową, pomieszczenie dla drużyny piechoty oraz dwuwejściowy przedsionek. Po eksplozji wewnętrznej schron ten jest obecnie kompletną ruiną pozbawioną stropu, w której zachowały się tylko ściany boczne.

Duży, trzyizbowy schron bojowy z dwuwejściowym przedsionkiem i pomieszczeniem mieszkalnym dla drużyny piechoty. Obiekt jest całkowicie zniszczony potężnym wybuchem wewnątrz schronu. Zadaniem załogi schronu było prowadzenie ognia w stronę jeziora Duży Klepel (niem. Gross Klepelsee). Doskonale zachowała się równia ogniowa, umożliwiająca prowadzenie ostrzału przez obsługę ckm.

Gall.3 jest to mały schron bojowy przeznaczony do prowadzenia ognia czołowego. Ma dwa pomieszczenia i został wybudowany w średniej (B1) kategorii odporności. Jest obiektem typowym, wykonanym w odmianie, która była budowana od 1936 roku, z przedłużonym przedsionkiem, co powoduje, że bryła schronu nie jest prostokatna, a ściana tylna nieco dłuższa niż w schronach budowanych wcześniej. Obecnie to ruina z częściowo zerwanym stropem, ale dzięki temu widać wiele...

Schron Strau.W.13 to lekki, jednokomorowy schron bojowy z wejściem w tylnej ścianie, na której zachowały się wyraźne ślady brązowo - zielonej farby maskującej. Strop jest prawie nieuszkodzony. Schron nie posiadał wyjścia awaryjnego - dysponował natomiast instalacją wentylacyjną i telefoniczną.

Schron Gall.9 to niewielki obiekt z pomieszczeniem bojowym w kazamacie pancernej. Jak informuje zachowany w przedsionku napis z datą budowy, pochodzi z 1936 roku i został wzniesiony w średniej (B1) kategorii odporności. Posiadał trzy pomieszczenia. Kazamata była osłonięta od czoła i od góry płytami pancernymi o grubości 10 cm., a jej podłoga, jak we wszystkich kazamatach jest podniesiona o kilkadziesiąt centymetrow w stosunku do pozostałych pomieszczeń, a więc niewielkiego...

Typowy dla tego odcinka jednokomorowy schron bojowy z wejściem do obiektu w tylnej ścianie. Jeden z niewielu schronów na tym odcinku, w którym jeszcze można odczytać oryginalną sygnaturę obiektu. Sygnatury pozwalają określić wielkość odcinka, którego fortyfikacje miały zapobiec posuwaniu się przeciwnika leśnymi traktami od drogi nr 22 w kierunku Strzelin i Zdbowa. Obiekt wybudowany w kategorii odporności C.

Zarówno schron Strau.N.2 jak i schron Strau.N.1 to typowe, małe obiekty przewidziane do prowadzenia ognia czołowego. Mają tylko jedno pomieszczenie o uniwersalnym przeznaczeniu. Pełniło ono rolę pomieszczenia bojowego i wypoczynkowego dla obsługi karabinu maszynowego. Obydwa schrony są uszkodzone wybuchami wewnętrznymi i mają częściowo zerwane stropy. Wejście do obiektu znajduje się w ścianie tylnej.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w...

Mały jednokomorowy schron bojowy, który ścianę czołową ze strzelnicą miał skierowaną w kierunku południowym. Wejście, które prowadziło bezpośrednio do wnętrza znajduje się w ścianie tylnej, która była pomalowana farbami maskującymi z dominującą przewagą koloru zielonego. Mimo wewnętrznej detonacji strop w większej części zachował się na swoim miejscu. Obiekt wyposażony w instalację wentylacyjną i telefoniczną.

Schron bojowy do prowadzenia ognia czołowego z...

Jednokomorowy schron bojowy z wejściem usytuowanym w tylnej ścianie prowadzącym bezpośrednio do pomieszczenia bojowo - socjalnego. Pomimo uszkodzenia obiektu od strony czołowej strop nie został oderwany od ścian bocznych. Ogólnie cała konstrukcja schronu jest typowa dla odcinka Strau.W. Obiekt wyposażony był w instalację wentylacyjną oraz telefoniczną. Zachowana i czytelna równia ogniowa na przedpolu obiektu.

Schron o oryginalnej sygnaturze Strau.W.1 był typowym jednosektorowym, jednoizbowym obiektem, wybudowanym w klasie odporności C, wzniesionym w 1936 roku. Wejście znajduje się w ścianie tylnej, strop pomimo wewnętrznej eksplozji pozostał na swoim miejscu.

Jednokomorowy schron bojowy z wejściem w ścianie tylnej. W wyniku wewnętrznej detonacji żelbetowy strop uległ prawie całowitemu zniszczeniu, został zerwany i osunął się do wnętrza obiektu. Izba bojowa pełniła jednocześnie funkcje socjalne. Obiekt nie posiada wyjścia awaryjnego, wyposażony został natomiast w instalację wentylacyjną i telefoniczną.