Polska

RYNEK STAROMIEJSKI Niemal kwadratowy plac (109x104 m) stanowił od około połowy XIII w. aż do początków XX w. centrum życia publicznego Torunia. Był nie tylko głównym węzłem komunikacyjnym miasta, ale razem ze stojącym na nim ratuszem oraz urządzeniami targowymi pełnił wielorakie funkcje handlowe, gospodarcze, administracyjne, sądowe i reprezentacyjne. Na rynku ogłaszano też wyroki, wykonywano egzekucje, a w południowo-wschodnim narożniku aż do 1809 r. stał pręgierz. Obok znajdowała się jedna z...

Bydgoskie Przedmieście (niem. Bromberger Vorstadt) - jedna z prawobrzeżnych dzielnic Torunia. http://pl.wikipedia.org/wiki/Bydgoskie_Przedmie%C5%9Bcie W obecnej formie Bydgoskie Przedmieście ukształtowało się w XIX i na pocz. XX wieku; z tego okresu pochodzi jego nazwa. Wcześniej był to w dużej części teren zalesiony, na którym występowały wysokie piaszczyste wydmy. Niektóre z nich zniwelowano w czasie budowy twierdzy, tak, że w większości nie są one widoczne w topografii miasta, a nazwy...

ULICA PODMURNA Wyznaczała granicę Starego Miasta od wschodu i biegła wzdłuż murów obronnych od Wisły aż do baszty Koci Łeb. Była to najdłuższa ulica średniowiecznego Torunia, przy której chętnie wznoszono spichlerze, stanowiące również na wypadek zagrożenia naturalną przeszkodę dla wroga. Przy tej ulicy zachowało się kilka baszt i fragmentów murów, wchłoniętych z czasem przez późniejszą zabudowę. Nad Wisłą (nr 1/3) znajduje się jeden z najstarszych spichlerzy gotyckich z początku XIV w.,...

Bulwary nadwiślańskie, ciągnące się wzdłuż Wisły na całej długości murów miejskich i dalej w obie strony, są jednym z najbardziej ulubionych miejsc spacerowych. Zostały zbudowane na miejscu dawnego nabrzeża portowego, funkcjonującego od początku istnienia miasta aż do lat 70. XX w. W 1976 r. nadano obecną nazwę nawiązującą do amerykańskiego miasta partnerskiego Torunia. Główną część dawnego portu od Bramy Ducha Św. do Bramy Żeglarskiej zajmowały urządzenia portowe, 200-metrowy drewniany pomost...

Przebieg ulicy Wielkie Garbary w formie łuku to ślad biegnącej tędy dawnej ważnej drogi z Torunia przez Lubicz do Dobrzynia nad Wisłą i dalej na Ruś. Drogą tą (nazywaną dobrzyńską) od XIII w. wiódł trakt handlowy z hanzeatyckiego Torunia do Włodzimierza Wołyńskiego i Kijowa. Łukowy przebieg ul. Wielkie Garbary omijał w ten sposób dawną podmokłą dolinę i obniżenie terenu będące przedłużeniem na północny-zachód tzw. stawu komtura. Droga dobrzyńska wiodła od niezachowanej do dziś staromiejskiej...

... Obecna ulica Kopernika zamknięta była Bramą Starotoruńską, której miejsce zajmuje dziś skrzyżowanie ulic Kopernika i Fosa ...

ULICA PRZEDZAMCZE Była to dawna droga prowadząca od zamku krzyżackiego przez teren północnego przedzamcza do Starego Miasta. W XIX w. zwano ją również ul. Zamkową. Po zburzeniu zamku w 1454 r. wzniesiono tutaj kilka budynków gospodarczych oraz Dom Pracy Przymusowej, a na początku XIX w. ulokowano szpital św. Jerzego (przytułek dla starców i kalek). W drugiej połowie XIX w. stanęły na tym miejscu budynki dawnego szpitala miejskiego. Okazały, neogotycki gmach dzisiejszego Młodzieżowego Domu...

ULICA SZEROKA W średniowieczu były to dwie uzupełniające się ulice: Rymary i Wielka. Pierwsza z nich mieściła się między Rynkiem Staromiejskim a ul. Szczytną, a druga zamknięta była od wschodu ul. Podmumą oraz Bramą Wielką, zwaną też Dobrzyńską lub Kotlarską (zburzoną w 1834 r.), która prowadziła na teren Nowego Miasta. Pierwszy odcinek zamieszkały był na ogól przez rymarzy i siodlarzy. Ulica Wielka miała początkowo charakter wyłącznie kupiecki i dopiero w połowie XV w. również tutaj...

Aleja Św. Jana Pawła II w Toruniu (do 1998 roku aleja 700-lecia Torunia) – jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych Torunia. Aleja Jana Pawła II ma długość ok. 680 m i należy do najważniejszych arterii miasta. Na całym swym odcinku jest ona dwujezdniowa i stanowi fragment drogi krajowej nr 91. Trasa wiedzie od Ronda Niepodległości do mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego przez place Artylerii Polskiej i Rapackiego, a dochodzą do niej ulice: Adama Mickiewicza, Wały gen. Sikorskiego,...

ULICA MOSTOWA Do wybudowania mostu stałego na Wiśle zwana była ulicą Promową, a w czasach pruskich, aż do lat Osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, nosiła imię królowej Luizy, zmarłej w 1810 r. Stanowiła ona najdłuższy trakt w Toruniu, prowadziła bowiem podróżujących kupców od przeprawy przez Wisłę przy Bramie Mostowej na ulicę Szeroką, Rynek Staromiejski, a następnie ulicą Chełmińską na północ do Chełmna i Gdańska. http://www.torun.webd.pl/eopis.html

ULICA ŻEGLARSKA Początkowo nazwą tą określano tylko południowy odcinek ulicy od Bramy Żeglarskiej do ul. Rabiańskiej. Kolejny fragment do ul. Kopernika (dawniej ul. Świętej Anny) zwano do około XV w. "Naprzeciwko Wieży Kościoła Świętego Jana" lub "Koło Świętego Jana". Ostami odcinek, wychodzący przy Rynku Staromiejskim, zwano aż do końcaXVIII w. ulicą Kurzą, Kurną, Kokoszą lub Maślaną, z powodu prowadzonego tu handlu nabiałem. W średniowieczu przy ul Żeglarskiej mieszkali najbogatsi kupcy -...

ULICA ŚWIĘTEGO JANA W średniowieczu ta krótka ulica określana bywała jako "Koło Świętego Jana", ale później nazywano ją ul. Jezuicką. W 1920 r. włączona została do ul. Łaziennej, a w latach trzydziestych stanowiła część Placu Świętego Jana. http://www.torun.webd.pl/eopis.html

ULICA KOPERNIKA Nazwą tą obdarzono w czasach Księstwa Warszawskiego w 1809 r. fragment dawnej ulicy Świętej Anny, przy której stać miał domniemany dom (obecny nr 40) Mikołaja Kopernika. Po zaakceptowaniu poglądu G. Bendera, iż kamienica Koperników znajdowała się nieco dalej (pod nr 17) nazwą Kopernika objęto w 1891 r. całą ulicę Świętej Anny, aż do jej wylotu na plac przy kościele św. Jana. Dodatkowo na ulicę Kopernika przemianowano również zachodni odcinek tej ulicy, nazywanej dotąd...

... zamkniętej od północy ul. Kopernika (dawniej Starotoruńską). Dłuższy jej odcinek aż do kościoła NMP zwano wówczas Kozią, ...

Ratusz Staromiejski. Gmach ratusza jest symbolem dawnej świetności miasta, a obecna jego forma stanowi rezultat wielowiekowych przekształceń architektonicznych. Najpierw na rynku w 1259 r. wzniesiono piętrowy dom kupiecki z sukiennicami i siedzibą władz, a następnie wieżę (podwyższoną w 1385 r. do 40 m) oraz budynki ław chlebowych, wagi i sądu. Wydany w 1393 r. przez wielkiego mistrza Konrada Wallenroda dokument zezwalał na zburzenie starych pomieszczeń i wzniesienie nowych, chociaż wstępne...