Polska

... do początków XX w. centrum życia publicznego Torunia. Był nie tylko głównym węzłem komunikacyjnym miasta, ale razem ...

... Bromberger Vorstadt) - jedna z prawobrzeżnych dzielnic Torunia. http://pl.wikipedia.org/wiki/Bydgoskie_Przedmie%C5%9Bcie W obecnej ...

... to najdłuższa ulica średniowiecznego Torunia, przy której chętnie wznoszono spichlerze, stanowiące również na ...

... do amerykańskiego miasta partnerskiego Torunia. Główną część dawnego portu od Bramy Ducha Św. do Bramy Żeglarskiej ...

... biegnącej tędy dawnej ważnej drogi z Torunia przez Lubicz do Dobrzynia nad Wisłą i dalej na Ruś. Drogą tą (nazywaną ... wiódł trakt handlowy z hanzeatyckiego Torunia do Włodzimierza Wołyńskiego i Kijowa. Łukowy przebieg ul. Wielkie ...

Ulica Fosa Staromiejska w Toruniu (dawniej Grabenstraße) - jedna z ulic na terenie Zespołu Staromiejskiego. ...

ULICA PRZEDZAMCZE Była to dawna droga prowadząca od zamku krzyżackiego przez teren północnego przedzamcza do Starego Miasta. W XIX w. zwano ją również ul. Zamkową. Po zburzeniu zamku w 1454 r. wzniesiono tutaj kilka budynków gospodarczych oraz Dom Pracy Przymusowej, a na początku XIX w. ulokowano szpital św. Jerzego (przytułek dla starców i kalek). W drugiej połowie XIX w. stanęły na tym miejscu budynki dawnego szpitala miejskiego. Okazały, neogotycki gmach dzisiejszego Młodzieżowego Domu...

ULICA SZEROKA W średniowieczu były to dwie uzupełniające się ulice: Rymary i Wielka. Pierwsza z nich mieściła się między Rynkiem Staromiejskim a ul. Szczytną, a druga zamknięta była od wschodu ul. Podmumą oraz Bramą Wielką, zwaną też Dobrzyńską lub Kotlarską (zburzoną w 1834 r.), która prowadziła na teren Nowego Miasta. Pierwszy odcinek zamieszkały był na ogól przez rymarzy i siodlarzy. Ulica Wielka miała początkowo charakter wyłącznie kupiecki i dopiero w połowie XV w. również tutaj...

Aleja Św. Jana Pawła II w Toruniu (do 1998 roku aleja 700-lecia Torunia) – jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych Torunia. Aleja Jana Pawła II ma długość ok. 680 m i należy do najważniejszych ...

... 1810 r. Stanowiła ona najdłuższy trakt w Toruniu, prowadziła bowiem podróżujących kupców od przeprawy przez Wisłę ... północ do Chełmna i Gdańska. ht

ULICA ŻEGLARSKA Początkowo nazwą tą określano tylko południowy odcinek ulicy od Bramy Żeglarskiej do ul. Rabiańskiej. Kolejny fragment do ul. Kopernika (dawniej ul. Świętej Anny) zwano do około XV w. "Naprzeciwko Wieży Kościoła Świętego Jana" lub "Koło Świętego Jana". Ostami odcinek, wychodzący przy Rynku Staromiejskim, zwano aż do końcaXVIII w. ulicą Kurzą, Kurną, Kokoszą lub Maślaną, z powodu prowadzonego tu handlu nabiałem. W średniowieczu przy ul Żeglarskiej mieszkali najbogatsi kupcy -...

... stanowiła część Placu Świętego Jana. http://www.tor

ULICA KOPERNIKA Nazwą tą obdarzono w czasach Księstwa Warszawskiego w 1809 r. fragment dawnej ulicy Świętej Anny, przy której stać miał domniemany dom (obecny nr 40) Mikołaja Kopernika. Po zaakceptowaniu poglądu G. Bendera, iż kamienica Koperników znajdowała się nieco dalej (pod nr 17) nazwą Kopernika objęto w 1891 r. całą ulicę Świętej Anny, aż do jej wylotu na plac przy kościele św. Jana. Dodatkowo na ulicę Kopernika przemianowano również zachodni odcinek tej ulicy, nazywanej dotąd...

ULICA PIEKARY W średniowieczu nazwą tą określano tylko fragment dzisiejszej ulicy, zamkniętej od północy ul. Kopernika (dawniej Starotoruńską). Dłuższy jej odcinek aż do kościoła NMP zwano wówczas Kozią, natomiast ostatni prowadzący do Fosy Staromiejskiej określano "Za Franciszkanami". Zgodnie z zasadą obowiązującą wówczas w mieście, znajdujący się na tej ulicy piekarze mogli w dni powszednie sprzedawać pieczywo w oknach własnych domów, a tylko w dni targowe musieli wykładać swój towar na...

Ratusz Staromiejski. Gmach ratusza jest symbolem dawnej świetności miasta, a obecna jego forma stanowi rezultat wielowiekowych przekształceń architektonicznych. Najpierw na rynku w 1259 r. wzniesiono piętrowy dom kupiecki z sukiennicami i siedzibą władz, a następnie wieżę (podwyższoną w 1385 r. do 40 m) oraz budynki ław chlebowych, wagi i sądu. Wydany w 1393 r. przez wielkiego mistrza Konrada Wallenroda dokument zezwalał na zburzenie starych pomieszczeń i wzniesienie nowych, chociaż wstępne...