Polska

Beuchelt & Co. (pełna nazwa: Fabrik für Brückenbau und Eisenkonstruktionen Beuchelt; Fabryka Mostów i Konstrukcji Stalowych Beuchelt) - przedsiębiorstwo założone w 1876 roku w Zielonej Górze przez Georga Beuchelta i Alberta Ribbecka, produkujące mostowe elementy stalowe oraz tabor kolejowy. Fabryka wznosiła także dworce i hale dworcowe. Między 1876 a 1926 fabryka wyprodukowała 497 mostów zainstalowanych w różnych rejonach ówczesnych Niemiec, m.in. Kaiser Brücke (Most Cesarski, obecnie Most...

... dni uwinęli z tą kamienicą. Dzisiaj rano zastałem tylko kupkę gruzu :(

... budynków wrocławskich aż 21600 leżało w gruzach. W dzielnicach południowej i zachodniej wojna zmieniła w ruiny ponad 90 procent zabudowań. Śródmieście zniszczone zostało w 75 proc"

... zastali tę okolicę polscy osadnicy po wojnie. Zdjęcie dodaję ponownie, więc ...

... cień. Tu część mieszkalna tego długiego budynku.

... linii 112 w tle. Na białych placykach po obu stronach drogi stały garaże..niestety, jak przyjechałem z aparatem zastałem panów z miotłami.

... przed wojną zastalibyśmy taki widok - http://fotopolska.eu/141462,foto.ht

... kiedy budynek gierkowskiej restauracji. W tym roku zastałam teren ogrodzony blachą, po budynku dziura w ziemi.

... go w 1906 r. stolarz artystyczny Schiller z Ząbkowic Śląskich za 2730 marek. Usytuowany jest w prezbiterium, oraz utrzymany w stylu neobarokowym, całość wykonana została w drewnie. Jest to ołtarz architektoniczny, przenośny, kondygnacyjny. Mensa ołtarza umieszczona jest na drewnianym podeście. Po bokach ozdobiona zastała kolumnami-po dwie z każdej strony. Antepedium mensy ozdobiono roślinnym, płaskorzeźbionym ornamentem o złoconej polichromii. W centrum antepedium znajduje się płaskorzeźba posrebrzanego baranka. W centralnym punkcie predelli ołtarza głównego umieszczone jest pancerne tabernakulum. Wprawione zostało tam 6 XII 1969 roku, a poświęcone 24 XII tego samego roku. Tabernakulum ozdobiono wizerunkiem kielicha eucharystycznego oraz dwoma greckimi literami: Α i Ω. Nad tabernakulum widoczna jest mała edikula, pod którą stoi krzyż łaciński. Kolumny edikuli ustawione na malutkich postumentach; baldachim ozdobiono płaskorzeźbionymi ornamentami. Po obu stronach krzyża, oraz edikuli, w mniejszych niszach znajdują się figurki dwóch aniołów, ukazanych frontalnie ze złożonymi do modlitwy dłońmi. W górnej kondygnacji nastawy ołtarzowej znajduje się obraz przedstawiający patronkę kościoła- św. Teklę. Po bokach obrazu, widoczne kolumny o złoconych głowicach. Dekorację retabulum ołtarza uzupełniają dwie figury w niszach umieszczonych po bokach, przedstawiające dwie postaci, najprawdopodobniej chodzi o świętych. Są to jednak święci trudni do zidentyfikowania, a nie zachowały się niestety żadne zapiski, które wyjaśniałyby, kim owi święci są. U szczytu ołtarza znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca pelikana karmiącego młode własną krwią.

... szyna. Druga nie została uchwycona przeze mnie. Na kolejnej fotografii przeznaczenie "szerokich szyn"

... budowy.

... co wiele dokonała" związaną z widocznym na niej Czarnym Domem. Legenda ta brzmi tak: Na rynku w Brzegu stał na początku XIX. wieku dom, nad którego drzwiami przymocowany był obraz, który przedstawiał dziewczynę siedzącą na siwym koniu i uciekającą od szubienicy w kierunku miasta, pod spodem zaś jako podpis widniały słowa "Die dreiste Magd hat viel gewagt" (Odważna dziewka, co wiele dokonała). Powodem zawieszenia tego obrazu było następujące zdarzenie: Na początku XVII. wieku w domu tym mieściła się gospoda. Pewnego wieczoru większa grupa gości prowadziła dysputę na temat duchów i strachów. Służąca domowa oznajmiła wówczas, że nie boi się ona takowych rzeczy. Wtedy sędzia dał jej klucze do szubienicy i kazał przynieść jej stamtąd rękawiczki, których zapomniał zabrać. Jeśli tego nie zrobi, jej słowa będą uznane za czcze przechwałki. Służąca wyruszyła natychmiast i dotarła do szubienicy około północy. Ku swojemu zaskoczeniu drzwi do szubienicy zastała już otwarte. Ale mimo to weszła do środka i znalazła tam rękawiczki sędziego. Podczas szukania odkryła tam też pewne przedmioty, które niechybnie świadczyły o obecności rozbójników, nie zobaczyła tam jednak nikogo. Przy wyjściu ujrzała natomiast obładowanego siwka, którego wcześniej tam nie było. Prędko wskoczyła na niego i pogalopowała, tak szybko, jak tylko umiała, w kierunku bram miasta. Ale już po kilkuset krokach poczuła, że jest śledzona. Obleciał ją śmiertelny strach, ponieważ jej prześladowca był tuż za nią. Mimo to udało jej się dotrzeć do bram miejskich. Kilka dni później - a była akurat niedziela i wszyscy ludzie byli w kościele - do szynku, w którym dziewczyna była sama, weszło dwóch wytwornie ubranych panów. Zażądali wina. Dziewczynie jej przeczucie powiedziało, że byli to właśnie owi zbójcy z szubienicy i prędko zbiegła do piwnicy. Wtedy za sobą usłyszała kroki. Jakiś głos zawołał: "Stój, kanalio!". Dziewczyna czym prędzej zdmuchnęła światło i w dobrze sobie znanym pomieszczeniu piwnicznym udało jej się dotrzeć do wyjścia, zanim jej prześladowcy zorientowali się w sytuacji. Zamknęła i zaryglowała drzwi, a następnie szybko zgłosiła to wydarzenie władzom miasta. Zbójcy zostali ujęci i zmuszeni do wydania swych wspólników. W niedługim czasie całą bandę stracono." http://kolebukr.republika.pl/legendy.htm#2 Litografia ukazuje moment ucieczki dziewki spod szubienicy do miasta oraz Czarny Dom, w którym mieściła się gospoda.

... komuny.

... Głośników”, a w 1950 roku na „Zakłady Wytwórcze Głośników”. Od 1960 roku do jego kapitulacji w 2004 r. przedsiębiorstwo miało nazwę Tonsil.

... na potrzeby agroturystyki. W początkach działalności wykorzystano starą wiatę na siano, pod którą urządzono letni bar z widokiem na jezioro Paklicko Małe (z lewej). Wiata całkiem klimatyczna była, jednak tego lata zastałam już nową, bardziej solidną.