Wieża Piastowska - wieża zamkowa, Strażnica na Pasiece, najstarsza w Opolu. Od siedmiuset lat góruje nad Ostrówkiem i Wyspą, znak czasu i symbol Opola. To jeden z najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce; zbudowana około 1300 roku (za rządów księcia Bolka I) jako stołp zamku książęcego opolskiego księcia Kazimierza I. Była wtedy budowlą ogromną i na wskroś nowoczesną, z cegły. Hełm wieży często się zmieniał. Od połowy XVI w., zamek zaczął popadać w ruinę. W XX w. władze rejencji opolskiej uznały zamek za mało użyteczny oraz kosztowny w utrzymaniu i postanowiły go zburzyć. Dzięki ostrym sprzeciwom polskiego mieszczaństwa w Opolu oraz działaczy Związek Polaków w Niemczech udało się jedynie ocalić wieżę zamkową tego zabytku. Z zamku ocalała tylko wieża, którą uwzględniono w planowanym na tym miejscu zespole nowego gmachu Urzędu Wojewódzkiego. Tak stoi ona do dziś. Już w roku 1957 nadbudowany został wysoki na 11 metrów graniasty hełm: wraz z nim wieża sięga 42 metrów wysokości. Budowla jest postawiona na kamiennym fundamencie o głębokości 6 metrów. Szerokość murów w dolnej partii wieży dochodzi do 3 metrów. Do wieży pierwotnie wchodzono przez otwór na wysokości 9 m (obecnie zamurowany) po drewnianym ganku połączonym z murami nieistniejącego już zamku[2]. Na skutek nierównego osiadania fundamentów Wieża Piastowska jest lekko przechylona. Obecne odchylenie od pionu wynosi ok. 1,5 stopnia. Zabytkowi towarzyszyły przez lata wykopaliska osad słowiańskich z X i XI w., odkryte przy budowie amfiteatru opolskiego. Wykopaliska te zostały zakopane. Wieża jest udostępniania zwiedzającym od wtorku do niedzieli (również w święta) w godzinach: 10-13 i 14-17.

Źródło: Autorzy:

Bazylika Katedralna Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu (niem. Domkirche zum Heiligen Kreuz in Oppeln) - pierwszy kościół w tym miejscu wzniósł Bolesław Chrobry ok. 1005. Biskup wrocławski Klemens przekazał kościołowi relikwię Krzyża Świętego, od którego świątynia wzięła wezwanie. W 1232 kościół podniesiono do rangi kolegiaty. Pod koniec XIII w. wzniesiono nową wczesnogotycką bazylikę, którą po pożarze w 1415 odbudowano do końca XV w. w stylu gotyckim. Wzniesiono wtedy prezbiterium, halowy korpus główny i dolne partie wież oraz trzy kaplice: Trójcy Świętej (w której został pochowany ostatni książę opolski Jan II Dobry), św. Jadwigi i św. Anny. W 1702 z Piekar Śląskich przywieziono cudowny obraz Matki Bożej, czczony odtąd jako Obraz Matki Bożej Opolskiej, koronowany 21 czerwca 1983 przez papieża Jana Pawła II na Górze Świętej Anny. W 1899 nadbudowano wieże w stylu neogotyckim o wysokości 73 m. Bazylika mniejsza od 1934, prokatedra 1945-1972, katedra od 28 czerwca 1972.

Info [ Wikipedia]