W lipcu 1804 powstał pierwszy plan sytuacyjny kopalni Beata, której w 20 lat później prawo do eksploatacji wystawił Królewski Urząd Górniczy w Brzegu. Akt nadania obszaru górniczego Wujek (niem. Oheim) o powierzchni 1 km² został zatwierdzony w Berlinie w 1842. Jednak dopiero w lutym 1904 zarząd kopalni zarejestrował kopalnię w Sądzie Powiatowym w Katowicach.

Drążenie pierwszego szybu rozpoczęło się już w 1899, a pierwsze tony węgla wydobyto z głębokości 63 metrów 7 listopada 1900. W 1911 w kopalni pracowało już 2103 robotników. W okresie I wojny światowej w kopalni pracowało wielu jeńców wojennych. Jeńców umieszczono w domach noclegowych u "Wulca", przy stacji kolejowej Brynów. W 1922 dokonano nadania polskiej nazwy Wujek. W tym samym roku uruchomiono kopalnianą stację ratowniczą. Po stagnacji wywołanej kryzysem lat 30. ożywienie nastąpiło w latach 1937-38 i wyniosło 4800-4900 ton na dobę.

Podczas II wojny światowej oraz w czasach PRL-u wydobycie węgla ustalano odgórnie, nieraz pod dyktando zamówień płynących z zewnątrz. W 1970 wydobycie węgla wynosiło 2089040 ton, a już w 1979 – 3882850 ton rocznie. KWK "Wujek" jako pierwszy zakład wykonał już w czerwcu założenia planu pięcioletniego.

Strajk na Wujku rozpoczął się 1 września 1980 i trwał do podpisania porozumień jastrzębskich 3 września 1980. Od pierwszych dni września w kopalni zaczęła działać Solidarność, której przewodniczącym po wyborach w grudniu 1980 został Jan Ludwiczak.

16 grudnia 1981 doszło do masakry górników strajkujących (strajk okupacyjny) przeciw ogłoszeniu stanu wojennego. Podczas pacyfikacji siłami milicji oraz wojska i w wyniku strzałów oddziału ZOMO zginęło 9 górników, a 21 zostało rannych.

1 stycznia 2005 do kopalni została przyłączona kopalnia "Śląsk" i pracuje jako KWK "Wujek" Ruch Śląsk. [1]

18 września 2009 roku w kopalni "Wujek" "Ruch Śląsk" doszło do wybuchu metanu, w wyniku czego dwudziestu górników poniosło śmierć, a trzydziestu pięciu zostało rannych.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]