Powstały w Opolu w połowie XIX wieku wielki przemysł cementowy poszukiwał rynków zbytu. Po pierwszej cementowni Grundmanna uruchomionej w 1857 roku budowały się następne, w dziesięć lat później było ich już kilka w samym Opolu.

Wtedy to w ramach promocji w cementowni Grundmanna wykonano posąg-popiersie rzymskiej bogini Junony, wierne odwzorowanie marmurowego posągu w Villi Ludovisi w Rzymie, i jako eksponat wystawiona na paryskiej wystawie światowej w 1867 roku. Wyróżniona nagrodą Junona powracała w glorii laureata do Opola, po drodze eksponowana i podziwiana we Wrocławiu.

Grundmann darował słynną już rzeźbę miastu, które postanowiło ustawić ją na postumencie przed gmachem rejencji, najważniejszym urzędem w Opolu, przy dzisiejszym placu Wolności, ale przeszkodziły temu powódź i wojna. W 1871 roku postawiono Junonę naprzeciw poczty, w miejscu dzisiejszego zakola z kabinami telefonicznymi i posadzono wokół drzewa.

Stała tu Junona do roku 1903, kiedy to przeniesiono ją na nowe, bardziej spokojnie miejsce, bo do ogrodu przyzamkowego na wyspie. Ustawiona w bardzo eksponowanym miejscu, przy głównej alei spacerowej wzbogacała i niejako nobilitowała ten nowy zielony zakątek Opola. Tu dotrwała Junona do czasu burzenia i likwidacji zamku, by w końcu w 1928 roku znaleźć nowe miejsce w Lasku promenady odrzańskiej, w dzisiejszym parku nad Odrą.

Piękna rzeźba, choć nie stała na doryckiej kolumnie jak w rzymskiej Villi Ludovisi, była chętnie oglądana i podziwiana jako symbol opolskiej sztuki cementowej.

Pomnik Junony - laureat paryskiej nagrody - nie przetrwał ostatniej wojny. Pozostał po nim tylko ślad cokołu, widoczny dziś pośród zieleni w pobliżu dawnej wieży spadochronowej.

Andrzej Hamada, "Cementowa Junona", Gazeta Wyborcza, Opole

Pierwszym ogrodem miejskim w Opolu był park przy Zamku Piastowskim (Schlosspark), założony po roku 1835 (kiedy postanowiono zasypać fosę, a zamek przeznaczyć na nową siedzibę rejencji), ale otwarty dla ludności w 1893 r., dzięki staraniom Związku Upiększania Miasta - Oppelner Verschoenerungsverein - założonego w 1858 r. z inicjatywy prezydenta rejencji opolskiej Pucklera.

Na jej tyłach (tereny dzisiejszego amfiteatru i stawku przy ul. Barlickiego) założono malownicze ogrody zamkowe, obejmujące obszar ok.20 ha. Całymi godzinami można tu było błądzić alejkami wysadzanymi \"z francuska\" wystrzyżonymi drzewami, wśród wzgórz i romantycznych mostków, przerzuconych przez strumienie... Można było natknąć się na fontannę z trzema amorkami, posag opolskiej Ceres czy sztuczną grotę, przed którą stały kamienne jelenie. Zaś po zamkowym stawku pływały gondole...

Jednak boom budowlany nie tylko w całym mieście, ale także na zielonej wyspie Pasiece, nasilał się coraz bardziej. Na terenie parku zaczęto budować coraz więcej domów i jego obszar bardzo skurczył się. Dziś, z dwudziestohektarowego parku pozostał jedynie urokliwy zakątek ze stawem, w latach siedemdziesiatych ozdobionym fontannami i światłami.