starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Komunikacja miejska we Wrocławiu Autobusy we Wrocławiu Przedwojenne autobusy we Wrocławiu

Lata 1928-1935 , Nowoczesny autobus marki Büssing/Beuchelt (SSB nr tab. 14) obsługujący jedyną linię w centrum miasta: Südringlinie (19/20) - sfotografowany na Gartenstrasse (ul. Piłsudskiego) przed dworcem kolejowym.
[źródło: StrassenbahnMagazin]

Skomentuj zdjęcie
vigo
Na stronie od 2014 grudzień
11 lat 3 miesiące 19 dni
Dodane: 24 marca 2017, godz. 16:40:35
Rozmiar: 1700px x 929px
30 pobrań
2068 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vigo
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zbudowano: 01.07.1925
Zlikwidowano: 1945
Pierwsza linia autobusowa została otwarta 1 lipca 1925 i łączyła Süd Park (Park Południowy) z Leerbeutel (Zalesie). Niebawem, bo 16 października 1925 uruchomiono linię „Südring”, czyli okólą południową. Kolejną była linia oznaczona jako „B”, biegnąca do Brockau (Brochowa).
Czytelne oznaczenie linii przejęto od pierwszych liter nazw dzielnic będących ich końcowym przystankiem.
W 1928 roku po przyłączeniu do miasta kolejnych dzielnic utworzono nowe linie autobusowe dowożące pasażerów od i do pętli tramwajowych. W centrum pozostała tylko linia „Südring”.
W 1938 roku liczba linii autobusowych wynosiła 8, osiągając łączną długość 41,8 km.. Obsługiwało ją 35 autobusów i 11 doczep.
W czasie wojny nastąpiła stopniowa likwidacja komunikacji autobusowej. Część pojazdów została zarekwirowana przez Wehrmacht, a trudności paliwowe ograniczyły tabor do wozów przystosowanych do zasilania gazem. Na dachach pojazdów znajdowały się olbrzymie gumowe zbiorniki na gaz. I to właśnie one w głównej mierze przetrwały II wojnę światową. Często jednak się psuły.
[v]
Autobusy we Wrocławiu
więcej zdjęć (20)
Zbudowano: 1862
ul. Piłsudskiego Józefa, marsz.
więcej zdjęć (5127)
Dawniej: Garten Strasse, Am Hauptbahnhof, Ogrodowa, gen. Karola Świerczewskiego
Ulica w kształcie, w jakim możemy ją częściowo podziwiać do dzisiaj powstała dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Wcześniej była to zwykła polna droga, rzadko zabudowana wiejskimi domami, za którymi ciągnęły się rozległe ogrody. Właśnie od tych ogrodów wzięła się przedwojenna nazwa ulicy – Gartenstrasse (Ogrodowa). Nazwę tą wprowadzono oficjalnie w 1823 r., lecz we wcześniejszych wiekach można spotkać także inne nazwy. Odcinek od ul. Grabiszyńskiej do ul. Stawowej zwano Wielkim Wygonem (Große Anger), a od ul. Stawowej do ul. Dworcowej Nowym Wygonem (Neue Anger) później określany jako Angergasse. Ten ostatni odcinek nosił też czasowo nazwę Am Oberschlesischen Bahnhof lub Am Hauptbahnhof (sam plac przed Dworcem Głównym). Jakby tego było mało to do 1906 r. do Gartenstr. zaliczana była także obecna ul. Gabrieli Zapolskiej. Szybki rozwój ulicy nastąpił po wyburzeniu przez Francuzów fortyfikacji miejskich w 1807 r., a następnie przez wybudowanie w połowie XIX w. najpierw Dworca Górnośląskiego, a następnie Dworca Głównego. Ulica stała się reprezentacyjną arterią Przedmieścia Świdnickiego. W rejonie dworca powstawały hotele (Kronprinz, Nord, Vier Jahreszeiten), ośrodki kulturalne (Dom Koncertowy, obecny Teatr Polski, kino Capitol), urzędy (Śląski Sejm Krajowy, Dyrekcja Kolei).

W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została w znacznym stopniu zniszczona. Luki w zabudowie zaczęto uzupełniać już w latach 50. i 60. na północnej stronie ulicy i w rejonie placu Legionów. W 1961 r. ulicę przedłużono od pl. Legionów od pl. Orląt Lwowskich.
Przez pierwsze dwa powojenne lata ulica nosiła przetłumaczoną niemiecką nazwę czyli była to ul. Ogrodowa. W kwietniu 1947 r. patronem ulicy został Karol Świerczewski (1897-1947), generał, działacz komunistyczny, zabity 28 III 1947 r. przez oddział UPA pod Jabłonkami w Bieszczadach. Od 1992 r. patronem jest marszałek Józef Klemens Piłsudski (1867-1935), pierwszy Marszałek Polski, mąż stanu, Naczelnik Państwa, dwukrotny premier II RP.