Drugi kielecki browar był prowadzony przez Feliksa Lelewera (Leliwera) przy ul. Chęcińskiej 16. W 1874 r. wartość produkcji piwa norymberskiego, bawarskiego i porteru wyniosła 8325 rb. Browar nie rozwijał się tak dynamicznie, jak jego konkurent z branży. W 1888 r. wartość produkcji była sześciokrotnie mniejsza niż w browarze Stumpfa. W 1891 r. zakład kupiła żydowska rodzina Cukermanów, jednak zarządzający nim Juda i Mojżesz Cukermanowie nie potrafili znacząco zwiększyć produkcji, której wartość w 1892 r. wyniosła 13 500 rb. Zakład zamknięto w 1896 r. Produkcję wznowił w nim dopiero w 1900 r. Stanisław Dłużewski. Warzył on tylko piwo krajowe zwykłe, początkowo o wartości 10 000 rb. Firma utrzymała się na rynku i w 1913 r. wyprodukowała 24 000 wiader piwa o wartości 18 000 rb. Browar i fabryka słodu funkcjonowały także po 1918 r., produkcja jednak spadła – w 1921 r. wytworzono tu tylko 10 000 wiader piwa. Jako napędu używano kieratu konnego, a na wyposażeniu znajdował się kocioł do gotowania piwa o objętości 360 wiader i kocioł do gotowania zacieru o objętości 90 wiader. W 1933 r. zakład zatrudniał jeszcze tylko 4 pracowników i produkował 46 783 litry piwa wartości 20 000 zł. Przy browarze istniała także zatrudniająca 2 robotników wytwórnia wód gazowanych, gdzie wytwarzano 60 000 butelek o poj. 0,3 l wody sodowej lub oranżady. Produkcja zakładu jednak spadała, gdyż – jak pisał właściciel w sprawozdaniu za 1933 r. – „z powodu biedy następował zanik konsumpcji”. Właściciel zdołał jednak przetrwać wahania koniunktury i utrzymać produkcję. Zakład przejął jego syn Władysław, który także po II wojnie światowej podjął produkcję, wpisując do rejestru handlowego firmę „Fabryka Wód Owocowych Władysław Dłużewski w Kielcach”. 6 grudnia 1947 r. wpisano również do Rejestru Handlowego Sądu Okręgowego w Kielcach pod Nr RHA/XIV firmę „Browar i Słodownia Stanisław Dłużewski w Kielcach”, przy ul. Chęcińskiej 19. Właścicielami zostali spadkobiercy Stanisława Dłużewskiego w osobach Władysława Dłużewskiego i Jadwigi Dłużewskiej. Zakład upaństwowiono w 1951 r. Produkcję piwa zakończono w 1965 roku, jednak kontynuowano butelkowanie piwa i wody gazowanej.


Źródło: