Kościół p.w. Ducha Świętego w Lublinie usytuowany jest przy Deptaku obok Ratusza. Jest najstarszym lubelskim sanktuarium maryjnym. Kościół został wzniesiony przez mieszczan lubelskich poza murami miasta w latach 1419-21 jako kościół przyszpitalny. Był kościołem miejskim, a także przez wiele lat kościołem szkolnym. Kościół wzniesiono jako świątynię jednonawową, w stylu gotyckim. Kilkakrotnie niszczyły go pożary (przy końcu XV w., na początku XVI w., w 1575, 1602 i 1733). Odbudowywany i restaurowany zatracił swój jednolity architektonicznie wygląd. W XVII w. dobudowano dwie kaplice: od strony południowej – św. Stanisława, w II połowie wieku od strony północnej – Pana Jezusa Miłosiernego. Przy restauracji po pożarze w 1773 kaplice połączono nawą główną przez wcięcie arkad. Powstał w ten sposób kościół trzynawowy. Obecny wystrój kościoła pochodzi w większości z XVIII wieku. Kościół p.w. Ducha Świętego ma rangę sanktuarium ze względu na czczony w nim cudowny obraz Matki Bożej Świętoduskiej.
Źródło: - tam też odsyłam do szczegółowej historii kościoła.

Główna ulica Lublina, częściowo zamknięta dla ruchu kołowego i przekształcona w deptak (na odcinku od ulicy Kapucyńskiej do Placu Władysława Łokietka). Przez długi czas najważniejszy trakt komunikacyjny miasta, część drogi biegnącej z Krakowa przez Lublin na wschód. Od początku pełniła też istotną funkcję handlowo-usługową – tu mieściły się też siedziby najważniejszych urzędów i instytucji miasta.
Ulicę Krakowskie Przedmieście otwiera Plac Władysława Łokietka, przy którym usytuowana jest Brama Krakowska (otwierająca drogę do Starego Miasta) i budynek Nowego Ratusza. Fragment biegnący do Placu Litewskiego prawie w całości kształtował się w pierwszej połowie XIX wieku. Jego cechą charakterystyczną jest niewielka szerokość traktu i silna zwartość zabudowy ulicy. To właśnie ta część pod koniec XX wieku została zamknięta dla ruchu kołowego i przebudowana na deptak. Kolejny, młodszy fragment Krakowskiego Przedmieścia (kształtowany na przełomie XIX i XX wieku), otwiera duży plac z fontanną i pomnikiem Unii Lubelskiej z jednej strony (Plac Litewski) i skwer przy centrum handlowym – z drugiej (przy skrzyżowaniu z ul. Kapucyńską). Dalej trakt jest szerszy i biegnie w kierunku skrzyżowania z ulicą Lipową i Alejami Racławickimi.
Jednym z najważniejszych wydarzeń dla życia Lublina była przebudowa Krakowskiego Przedmieście w połowie lat 90. XX wieku. Wtedy to odcinek od Placu Władysława Łokietka do Placu Litewskiego stał się miejskim deptakiem. Kursujące tędy do tej pory główne linie trolejbusowe zostały przeniesione poza centrum miasta, a ta część ulicy zaczęła przeżywać silny i dynamiczny rozwój - powstawały tu liczne punkty usługowe, ekskluzywne sklepy, restauracje i bary.
Źródło: wikipedia ( )