starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 15 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ - Stara Praga › ul. Okrzei Stefana › Dom "Pod Sowami" |
23 kwietnia 2017 , Dom "Pod Sowami" w remoncie.
Skomentuj zdjęcie
maj
 Jak widać przez siatki zabezpieczające, elewacja już odnowiona, teraz kombinują coś z nadbudową. 2017-07-02 09:44:28 (8 lat temu)
Neo[EZN]
+2 głosów:2 do maj: A czy to nie jest rysunek elewacji? 2017-07-02 11:21:59 (8 lat temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do Neo[EZN]: Chyba masz rację, tak to wygląda. 2017-07-02 11:23:47 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 2 miesiące 13 dni |
Dodane: 2 lipca 2017, godz. 9:42:53
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 1724px x 1293px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0 Aparat: NIKON D3100
1 / 125sƒ / 9ISO 10022mm
2 pobrania 2137 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dom "Pod Sowami"
więcej zdjęć (20)
Architekci: Henryk Stifelman, Stanisław Weiss
Zbudowano: 1906
Dawniej: Kamienica Massalskich
Narożna kamienica przy Okrzei 26, zwana jest "Domem pod Sowami". Jest to jedna z najciekawszych kamienic – nie tylko Pragi, ale i całej Warszawy.
Zwieńczenie fasady zdobią rzeźby sów z rozpostartymi skrzydłami. Elewacja została obłożona ceramiczną okładziną, bogato zdobiona płaskorzeźbami i rzeźbami sów, nietoperzy, gryfów, w narożu od poziomu drugiego piętra znajduje się wykusz basztowy, kiedyś zwieńczony hełmem.
Przed ostatnią wojną na parterze domu "Pod Sowami" znajdowała się restauracja "U Abrama", należąca do Abrahama Kronenberga. Właściciel ten, nękany przez nacjonalistycznych bojówkarzy niszczeniem szyldu, ostatecznie miał zmienić własne imię i nazwę lokalu na "U Adolfa", co podobno akurat zbiegło się z przejęciem władzy w Niemczech przez Hitlera.
Zwieńczenie fasady zdobią rzeźby sów z rozpostartymi skrzydłami. Elewacja została obłożona ceramiczną okładziną, bogato zdobiona płaskorzeźbami i rzeźbami sów, nietoperzy, gryfów, w narożu od poziomu drugiego piętra znajduje się wykusz basztowy, kiedyś zwieńczony hełmem.
Przed ostatnią wojną na parterze domu "Pod Sowami" znajdowała się restauracja "U Abrama", należąca do Abrahama Kronenberga. Właściciel ten, nękany przez nacjonalistycznych bojówkarzy niszczeniem szyldu, ostatecznie miał zmienić własne imię i nazwę lokalu na "U Adolfa", co podobno akurat zbiegło się z przejęciem władzy w Niemczech przez Hitlera.
ul. Okrzei Stefana
więcej zdjęć (281)
Dawniej: Brukowana, Brukowa
Ulica Stefana Okrzei na Starej Pradze w dzielnicy Praga Północ w Warszawie biegnie od ulicy Targowej do Wybrzeża Szczecińskiego.
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".