Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › pl. Jana Pawła II › Przejście podziemne |
Lata 1978-1981 , Dawny plac 1 Maja, trwa budowa przejść podziemnych
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 29 dni |
Dodane: 5 lipca 2017, godz. 21:04:07
Rozmiar: 1600px x 956px
23 pobrań 1479 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
Przejście podziemne
więcej zdjęć (29)
Architekt: Marian Barski
Zbudowano: 1980-1981
Informacje o budowie zewn. Bramy Mikołajskiej po-chodzą z pocz. XIV w.; składała się z kwadratowej w planie wieży poprzedzonej niewielkim przedbramiem, powiększonym w 1427. W 1479 położono kamień węgielny pod wielką 4-kondygnacyjną basteję flankującą wjazd od południa. Wkrótce podobną, nieco mniejszą, wzniesiono od pn., a pomiędzy nimi
urządzono nowy wjazd do miasta. Większa basteja została dodatkowo oflankowana 2 mniejszymi od jej pd. strony. W 1503 trwały jeszcze prace. Na szczycie budynku bramnego umieszczono późnogot. kompozycję Ukrzyżowania (zapewne autorstwa B. Gauskego) zawierającą także kartusze z elementami herbu Wrocławia. W 1632 w pd. bastei założono górny taras artyleryjski. W 1637 usypano przed bramą rawelin zastąpiony już w 1637 wielkim dziełem koronowym powstałym wg proj. przebudowy wróci, fortyfikacji V. von Saebischa z 1634. Dzieło koronowe osłonięto w 2. pot. XVIII w. płaszczem z lunetą. W 1802 basteję pn. przykryto wysokim dachem. Brama uszkodzona podczas oblężenia 1806/07 miała zostać rozebrana w pierwszej ko-lejności, ale na skutek interpelacji mieszczan rozebrano ją dopiero w 1817, a płaskorzeźby ze szczytu budynku wjazdowego przeniesiono do kościoła 11 Tysięcy Dziewic, Na osi d. wjazdu powstał w 1823 żeliwny most Królewski, przy budowie jego wsch. przyczółka wykorzystano częściowo fundamenty bastei północnej.
Relikty obu przyczółków tego mostu wraz z pozostałościami zespołu bramnego zostały odkryte w 1979-81 podczas urządzania przejścia podziemnego. Projekty konserwacji i ekspozycji wyk. przez E. Małachowicza, Jerzego Kościuka i J. Rozpędowskiego nie zostały do końca zrealizowane. Przejście na peron tramwajowy dla pojazdów jadących w stronę ul. Legnickiej przebite zostało częściowo poprzez mur wjazdu pomiędzy bastejami. Położone po jego obu stronach pozostałości bastei nadbudowano następnie i zaadaptowano jako elementy pawilonów handlowych. Niestety, zamierzenie to jest mało czytelne dla zwiedzających.
Adam Żurek
urządzono nowy wjazd do miasta. Większa basteja została dodatkowo oflankowana 2 mniejszymi od jej pd. strony. W 1503 trwały jeszcze prace. Na szczycie budynku bramnego umieszczono późnogot. kompozycję Ukrzyżowania (zapewne autorstwa B. Gauskego) zawierającą także kartusze z elementami herbu Wrocławia. W 1632 w pd. bastei założono górny taras artyleryjski. W 1637 usypano przed bramą rawelin zastąpiony już w 1637 wielkim dziełem koronowym powstałym wg proj. przebudowy wróci, fortyfikacji V. von Saebischa z 1634. Dzieło koronowe osłonięto w 2. pot. XVIII w. płaszczem z lunetą. W 1802 basteję pn. przykryto wysokim dachem. Brama uszkodzona podczas oblężenia 1806/07 miała zostać rozebrana w pierwszej ko-lejności, ale na skutek interpelacji mieszczan rozebrano ją dopiero w 1817, a płaskorzeźby ze szczytu budynku wjazdowego przeniesiono do kościoła 11 Tysięcy Dziewic, Na osi d. wjazdu powstał w 1823 żeliwny most Królewski, przy budowie jego wsch. przyczółka wykorzystano częściowo fundamenty bastei północnej.
Relikty obu przyczółków tego mostu wraz z pozostałościami zespołu bramnego zostały odkryte w 1979-81 podczas urządzania przejścia podziemnego. Projekty konserwacji i ekspozycji wyk. przez E. Małachowicza, Jerzego Kościuka i J. Rozpędowskiego nie zostały do końca zrealizowane. Przejście na peron tramwajowy dla pojazdów jadących w stronę ul. Legnickiej przebite zostało częściowo poprzez mur wjazdu pomiędzy bastejami. Położone po jego obu stronach pozostałości bastei nadbudowano następnie i zaadaptowano jako elementy pawilonów handlowych. Niestety, zamierzenie to jest mało czytelne dla zwiedzających.
Adam Żurek
pl. Jana Pawła II
więcej zdjęć (1409)
Dawniej: Königsplatz, An der Königsbrücke, 1 Maja
Plac powstał w pierwszej połowie XIX w. po zdobyciu Wrocławia przez wojska napoleońskie, a następnie wyburzeniu Bramy Mikołajskiej w 1820 r. W dwa lata później nad fosą przerzucono nowy most zwany Królewskim (Königsbrücke). W tym czasie plac miał kształt prostokąta o powierzchni ok. 0,5 ha i zabudowany był od zachodu w podkowę z zamkniętymi narożnikami.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.