Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.73
Artykuł Historia kolumny na Chojnach
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Stare Chojny › ul. Kolumny › Kolumna Sieroca |
Lata 1934-1939 , Kolumna sieroca. Ten pomnik był starszy od kolumny Zygmunta w Wa-wie o całe 10 lat. Wystawiony przez Jana Mulinowicza w miejscu, gdzie jak głosi legenda, został on jako sierota przygarnięty, a następnie wychowany przez parę krakowskich mieszczan - Mulinowiczów. U stóp kolumny był kamień poświęcony Tadeuszowi Kościuszce i Bartoszowi Głowackiemu. Oba pomniki zburzyli hitlerowcy w listopadzie 1939 r. Pomniki stały przy skrzyżowaniu ul. Rzgowskiej i ul. Kolumny (stąd nazwa tej ulicy)...
Skomentuj zdjęcie
zeto
 Oczywiście kamień ku czci T. Kościuszki i B. Głowackiego został tam wystawiony w latach międzywojennych... 2010-06-06 21:09:33 (15 lat temu)
Datowanie zdjęcia dość śmiałe, biorąc pod uwagę, że fotografię wynaleziono w XIX w. :) 2010-06-28 12:47:26 (15 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 2 miesiące 1 dzień |
38 pobrań 8484 odsłony 5.73 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zeto
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pomniki
|
Kolumna Sieroca
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1634
Zlikwidowano: 1939
Pomnik w kształcie kolumny zwięczonej krzyżem, został wystawiony, jako wotum wdzięczności za adopcję po utracie rodziców, przez Jan Mulinowicza, mieszczanina krakowskiego, urodzonego we wsi Chojny na początku XVII wieku.
W 1917 roku postument został odnowiony. Umieszczono wówczas przy nim głaz upamiętniający Tadeusza Kościuszkę i Bartosza Głowackiego, co w przyszłości przyczyniło się niestety do zniszczenia obiektu. W listopadzie 1939 roku hitlerowcy zburzyli całość, w ramach akcji likwidowania wszelkich przejawów polskiego patriotyzmu.
Od pomnika wzięła nazwę dzisiejsza ulica Kolumny.
Źródło:
W 1917 roku postument został odnowiony. Umieszczono wówczas przy nim głaz upamiętniający Tadeusza Kościuszkę i Bartosza Głowackiego, co w przyszłości przyczyniło się niestety do zniszczenia obiektu. W listopadzie 1939 roku hitlerowcy zburzyli całość, w ramach akcji likwidowania wszelkich przejawów polskiego patriotyzmu.
Od pomnika wzięła nazwę dzisiejsza ulica Kolumny.
Źródło:
ul. Kolumny
więcej zdjęć (4)
Jedna z najdłuższych łódzkich ulic (ok. 9,3 km), posiadająca najwięcej w Łodzi numerów administracyjnych (najwyższy parzysty – 662, nieparzysty – 627), usytuowana w słabozurbanizowanej części miasta, zorientowana równoleżnikowo.
W XVII w. przy obecnym skrzyżowaniu ulicy Kolumny z ulicą Rzgowską powstał pomnik w kształcie kolumny zwieńczonej krzyżem. Miało to miejsce na 10 lat przed wystawieniem kolumny Zygmunta III Wazy w Warszawie. Można więc tę kolumnę uważać za jeden z najstarszych pomników na ziemiach polskich[1]. Z czasem od tej kolumny zaczęto spontanicznie nazywać ulicę. Kolumna razem z kamieniem ku czci Tadeusza Kościuszki ustawionym u jej stóp w 1917, została zniszczona przez Niemców w pierwszych miesiącach okupacji. W 1988, wraz z powiększeniem miasta, ulica Kolumny została przedłużona aż do końca granic dawnej wsi Huta Szklana (należącej wcześniej do gminy Andrespol).
Źródło: Autorzy: Licencja:
W XVII w. przy obecnym skrzyżowaniu ulicy Kolumny z ulicą Rzgowską powstał pomnik w kształcie kolumny zwieńczonej krzyżem. Miało to miejsce na 10 lat przed wystawieniem kolumny Zygmunta III Wazy w Warszawie. Można więc tę kolumnę uważać za jeden z najstarszych pomników na ziemiach polskich[1]. Z czasem od tej kolumny zaczęto spontanicznie nazywać ulicę. Kolumna razem z kamieniem ku czci Tadeusza Kościuszki ustawionym u jej stóp w 1917, została zniszczona przez Niemców w pierwszych miesiącach okupacji. W 1988, wraz z powiększeniem miasta, ulica Kolumny została przedłużona aż do końca granic dawnej wsi Huta Szklana (należącej wcześniej do gminy Andrespol).
Źródło: Autorzy: Licencja: