Politechnika Warszawska (PW) – publiczna politechnika założona w 1915 w Warszawie z inicjatywy i w wyniku wieloletnich zabiegów Towarzystwa Naukowego Warszawskiego za zgodą gubernatora gen. Hansa von Beselera. Jest jedną z największych i najlepszychuczelni technicznych w Polsce oraz w Europie Środkowo-Wschodniej. Politechnika Warszawska zajmuje od lat. 1. miejsce w Polsce w „Rankingu Szkół Wyższych” wśród uczelni technicznych publikowanym przez miesięcznik „Perspektywy”.
Według webometrycznego rankingu uniwersytetów świata ze stycznia 2015, pokazującego zaangażowanie instytucji akademickich w Internecie, uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a na świecie 522. pośród wszystkich typów uczelni.
Za oficjalną datę powstania Politechniki Warszawskiej przyjmuje się rok 1915, ale już od 1898 istniał Instytut Politechniczny w Warszawie z rosyjskim językiem wykładowym. Uczelnia sięga tradycjami do 1826, kiedy to powstała Szkoła Przygotowawcza do Instytutu Politechnicznego.

Obecnie na uczelni jest 19 wydziałów i 1 kolegium.
- Wydział Administracji i Nauk Społecznych
- Wydział Architektury
- Wydział Chemiczny
- Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych
- Wydział Elektryczny
- Wydział Fizyki
- Wydział Geodezji i Kartografii
- Wydział Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska
- Wydział Inżynierii Chemicznej i Procesowej
- Wydział Inżynierii Lądowej
- Wydział Inżynierii Produkcji
- Wydział Inżynierii Materiałowej
- Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych
- Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa
- Wydział Mechatroniki
- Wydział Samochodów i Maszyn Roboczych
- Wydział Transportu
- Wydział Zarządzania
- Wydział Budownictwa, Mechaniki i Petrochemii w Płocku
- Kolegium Nauk Ekonomicznych i Społecznych w Płocku

Korzenie ulicy Nowowiejskiej sięgają wieku XVIII, kiedy to z polecenia króla Stanisława Augusta Poniatowskiego wyznaczono tzw. Drogę Wolską wiodącą z zamku w Ujazdowie na pole elekcyjne na Woli. W jej ciągu powstała z woli króla wzorcowa osada, tzw. Nowa Wieś, od której pochodzi nazwa ulicy. W ramach tzw. założenia ujazdowskiego i osi stanisławowskiej nowo powstała ulica miała stanowić oś wielkiego założenia placów gwiaździstych. Dwa z nich nadal znajdują się w ciągu ulicy, są to place Politechniki i Zbawiciela. Trzeci, plac na Rozdrożu, znajduje się poza ulicą Nowowiejską, której historyczny fragment nosi obecnie miano Alei Wyzwolenia.

W latach osiemdziesiątych XIX wieku tereny wokół zachodniej części ulicy zostały zagospodarowane na siedzibę Filtrów Warszawskich. Ulicą, noszącą wówczas miano ulicy 6 Sierpnia poprowadzono linię tramwaju elektrycznego. Na przełomie wieków ulica wypełniła się zabudową, o charakterze wielkomiejskim w swojej wschodniej i środkowej części, nieco bardziej kameralnym w zachodniej. W sąsiedztwie jej środkowego biegu powstawać zaczął zespół budynków Politechniki Warszawskiej.

Zniszczenia okresu wojny dotknęły ulicę w znacznym stopniu. Ponadto wiele budynków zostało wyburzonych ze względu na powstanie nowego założenia - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej i przebijanej ulicy Waryńskiego. Przy ulicy wzniesiono w tym okresie szereg budynków w charakterystycznym stylu. W tym samym okresie wschodni fragment ulicy został włączony w skład innego założenia urbanistycznego i przemianowany na Aleję Wyzwolenia. To samo miano nosiła krótko po wojnie cała ulica.

Obecnie ul. Nowowiejska jest jedną z najważniejszych ulic południowego Śródmieścia, a na wzrost jej roli wpływają: następujący w ostatnich latach rozwój komunikacji (budowa metra), istnienie licznych placówek edukacyjnych oraz usługowych.

Wikipedia