starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Komunikacja miejska w Warszawie › Autobusy w Warszawie › MPA AP-62 |
1965 , Plac Powstańców Warszawy i uchwycony w kadrze przegubowy "ogórek" starszego typu tj. MPA AP-62, wyprodukowany w liczbie 22 sztuk przez MZA w Warszawie. Dokumetację przekazano następnie do Jelcza, gdzie kontynuowano produkcję seryjną z oznaczeniem Jelcz AP-02 W odróżnieniu od późniejszego i powszechniejszego modelu (Jelcza 021) posiadał on dłuższą o 1,87 m tylną sekcję nadwozia, dłuższy o 1,45 m rozstaw drugiej i trzeciej osi oraz pojedynczą "harmonijkę" w drzwiach środkowych. Do dzisiejszych czasów nie zachował się niestety żaden egzemplarz tej wersji "przegubowca".
Skomentuj zdjęcie
mirekjot
+3 głosów:3  Do Zygmunt_ra: Piekna seria z Wawy 1965. Jest co podziwiac :) Ale do tego busa musze cos dorzucic. Otoz nie jest to Jelcz AP02. Wprawdzie podobny, ale jednak nie. To warszawska proba produkcji autobusow przegubowych w warsztatach owczesnego MPA w 1962-3 roku. Zbudowano 22 takie wozy, a do budowy jednego egzemplarza zuzyto dwa normalne autobusy Skoda-Karosa. Pierwszy czlon ucieto za tylna osia, tylny czlon byl przyciety za przednia osia i oba czlony polaczono obrotowym przegubem. Taki autobus okreslono jako Jelcz MPA, a jego dokumentacja posluzyla do budowy Jelczy AP02 w Jelczu. Tu mamy wiec autobus przegubowy Jelcz MPA nr boczny 15-609. Oryginalny Jelcz AP02 nr 2071 jest na innej fotce z tej serii 2017-11-04 13:53:59 (8 lat temu)
do mirekjot: OK - dzięki za informacje - zatem koryguję opis. Rozumiem, że identyfikacja jest możliwa tylko po numerach bocznych, bo zewnętrznie to chyba się specjalnie nie różniły, vide: . Ciekawa była geneza tej konstrukcji, bo piszą, że pierwszy egzemparz MPA powstał z dwóch rozbitych sztuk. 2017-11-07 16:35:41 (8 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1 do zygmunt_ra: Zewnetrznie fabryczne Jelcze AP02 roznily sie od Jelczy MPA przede wszystkim profesjonalizmem wykonania, ale tez sposobem malowania. Jednak fabryka to fabryka :) Warszawskie samorobki powstawaly z porozbijanych wozow nie tylko wersji miejskiej, ale takze miedzymiastowych (z PKSu). Akurat ten na zdjeciu to wlasnie taki skladak - przedni czlon powstal z wozu z PKSu, tylny to oryginalna miejska Karosa. Roznice widac w wygladzie dachu, inne sa okna boczne w pierwszym czlonie (odchylne), a takze drzwi - dorobiono dwuczesciowe pneumatyczne (wezsze od fabrycznych) w miejsce pojedynczych, ("trzaskanych"). zamykanych klamka. Numeracja tez jest wskazowka, ale latwiej poznac taki model po widocznych oznakach "recznej roboty" :) 2017-11-07 17:40:40 (8 lat temu)
do mirekjot: No tak - tzw. diabeł tkwi w szczegółach - ciekawy jest też ten "film" z tyłu widocznego egzemplarza - Jelcze już tego nie miały. 2017-11-07 21:38:54 (8 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1 do zygmunt_ra: Zgoda, szczegoly sa rzeczywiscie istotne. Ten skladak ze zdjecia mogl miec przedni czlon od Jelcza 043.. Co do "filmow", to z tylu miejskie Karosy je mialy chyba bez wyjatku, Jelcze Mexy tez, ale te wyprodukowane w 1963-64, pozniejsze egzemplarze juz tylko z przodu. Generalnie tez Karosy mialy zderzaki malowane na czerwono, natomiast Mexy - na kremowo, Czerwone zderzaki mialy tylko najwczesniejsze modele Mexow, natomiast najpozniejsze mialy je pomaranczowe.No i Mexy nie mialy takich tylnych zderzakow, jak ten tutaj, tylko dzielone na dwa, bo po srodku byl zaczep do przyczepy. Natomiast w Karosach zdarzaly sie partie ze zderzakami "pelnymi", bez "przedzialka" na zaczep. Pomijam wyjatki, bo te mogly odbiegac od ogolu - byly tez np. Mexy w ogole bez filmow. 2017-11-07 23:18:13 (8 lat temu)
do mirekjot: Dzięki - w ogóle nie widziałem o tych filmach z tyłu. 2017-11-07 23:24:29 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 8 miesięcy 4 dni |
17 pobrań 1840 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zygmunt_ra
Obiekty widoczne na zdjęciu
MPA AP-62
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1962
Zlikwidowano: 1969
Autobusy w Warszawie
więcej zdjęć (27)
Komunikacja miejska w Warszawie
target="_blank">/a>więcej zdjęć (11)
pl. Powstańców Warszawy
więcej zdjęć (841)
Dawniej: Plac Dzieciątka Jezus, Plac Warecki, Plac Napoleona
Plac wytyczony został w latach 1823–1826 pomiędzy ulicami Szpitalną, Sienkiewicza, Moniuszki, Świętokrzyską i Warecką. W 1839 otrzymał nazwę Plac Dzieciątka Jezus od istniejącego tu od roku 1758 szpitala Dzieciątka Jezus (przeniesionego w latach 1898-1901 na Ochotę pomiędzy ulice Lindleya, Starynkiewicza i Nowogrodzką).
W 1870 plac został przemianowany na Plac Warecki. W 1901 roku na miejscu szpitala zbudowano kamienice czynszowe, po przeciwnej stronie placu zaś w 1860 stację pocztową, zastąpioną w latach 1912–1916 przez gmach Poczty Głównej.
W 1921 roku w rocznicę śmierci Napoleona Bonaparte plac otrzymał nazwę Plac Napoleona, a na samym placu postawiono jego popiersie. W latach 1931–1933 przy placu zbudowano 16-o piętrowy wieżowiec Towarzystwa Ubezpieczeniowego Prudential, w owym czasie budynek bardzo kontrowersyjny. Pierwszy w Polsce drapacz chmur o wysokości 66 metrów w 1938 zyskał Eksperymentalną Stację Telewizyjną na 16-tym piętrze, a na dachu postawiono 27-metrową antenę nadawczą, skąd zaczęto od 5 października 1938 roku nadawanie próbnych programów.
18 września 1939 Prudential spłonął w wyniku niemieckiego ostrzału artyleryjskiego. 1 sierpnia 1944 Powstanie warszawskie i walki na Placu Napoleona zaczęły się już około 16, czyli prawie godzinę przed ustaloną godziną \"W\". Budynek został zajęty przez powstańców i pozostawał w ich rękach do końca powstania. Z jego okien ostrzeliwano zajęty przez Niemców gmach Poczty Głównej, który został zdobyty 2 sierpnia. Budynek jako najwyższy w Warszawie mocno ucierpiał od nalotów i ostrzału artyleryjskiego.
Po 1945 roku plac otrzymał nazwę Plac Powstańców Warszawy, lecz nie odbudowano go praktycznie w przedwojennej formie poza budynkiem Prudentialu, który w latach 1954-2002 mieścił Hotel Warszawa.
W 1870 plac został przemianowany na Plac Warecki. W 1901 roku na miejscu szpitala zbudowano kamienice czynszowe, po przeciwnej stronie placu zaś w 1860 stację pocztową, zastąpioną w latach 1912–1916 przez gmach Poczty Głównej.
W 1921 roku w rocznicę śmierci Napoleona Bonaparte plac otrzymał nazwę Plac Napoleona, a na samym placu postawiono jego popiersie. W latach 1931–1933 przy placu zbudowano 16-o piętrowy wieżowiec Towarzystwa Ubezpieczeniowego Prudential, w owym czasie budynek bardzo kontrowersyjny. Pierwszy w Polsce drapacz chmur o wysokości 66 metrów w 1938 zyskał Eksperymentalną Stację Telewizyjną na 16-tym piętrze, a na dachu postawiono 27-metrową antenę nadawczą, skąd zaczęto od 5 października 1938 roku nadawanie próbnych programów.
18 września 1939 Prudential spłonął w wyniku niemieckiego ostrzału artyleryjskiego. 1 sierpnia 1944 Powstanie warszawskie i walki na Placu Napoleona zaczęły się już około 16, czyli prawie godzinę przed ustaloną godziną \"W\". Budynek został zajęty przez powstańców i pozostawał w ich rękach do końca powstania. Z jego okien ostrzeliwano zajęty przez Niemców gmach Poczty Głównej, który został zdobyty 2 sierpnia. Budynek jako najwyższy w Warszawie mocno ucierpiał od nalotów i ostrzału artyleryjskiego.
Po 1945 roku plac otrzymał nazwę Plac Powstańców Warszawy, lecz nie odbudowano go praktycznie w przedwojennej formie poza budynkiem Prudentialu, który w latach 1954-2002 mieścił Hotel Warszawa.