|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
Lata 1980-1990 , Z reklamą na ścianie.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 8 listopada 2017, godz. 8:50:27 Źródło: Aukcje internetowe Autor: Wiktor Wołkow ... więcej (14) Rozmiar: 900px x 621px
7 pobrań 1360 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup Obiekty widoczne na zdjęciu Kamienica Kantorowiczów więcej zdjęć (5) Zabytek: A-224 z 4.05.1982 Kamienica Kantorowiczów w Białymstoku – kamienica w Białymstoku, wybudowana po 1880 roku. Należała do Gecela i Malki Kantorowiczów. Współcześnie siedziba Ośrodka Kształcenia Zawodowego. Od 1982 budynek widnieje w rejestrze zabytków. Trzykondygnacyjna, eklektyczna kamienica przy ul. Sienkiewicza 77 to jeden z najpiękniejszych, tak dobrze zachowanych, przykładów XIX-wiecznej ceglanej architektury w Białymstoku. Zdobi ją bogaty detal z czerwonej cegły. Budynek powstał w latach 90. XIX w., był własnością Gecela i Małki Kantorowiczów, od 1897 r. mieściła się tam siedziba agencji przemysłowo handlowej rodziny Lurie. Wg innych źródeł, wybudował go Jankiel Mejer Kryplański, a w 1909 r. nieruchomość przebudowała Magdalena Nachtigal. Jej mąż prowadził sklep z towarami kolonialnymi i bakaliami oraz skład win. W kamienicy w okresie międzywojennym działał skład apteczny, skład win i wódek oraz sklep spożywczy. Piętra zajmowały mieszkania. Na zapleczu posesji funkcjonowała też farbiarnia tkanin. Magdalena Nachtigal pozostawała właścicielką nieruchomości przy ul. Sienkiewicza 77 do II wojny światowej. Po wojnie budynek, jako mienie opuszczone, przejął Tymczasowy Zarząd Państwowy, po czym obiekt wydzierżawiono Naukowemu Instytutowi Rzemieślniczemu. Od tego czasu, wyremontowany po zniszczeniach wojennych, używany jest na cele dydaktyczne. Najpierw przez Zakład Doskonalenia Rzemiosła, potem Zakład Doskonalenia Zawodowego, który działa tam do dziś. ul. Sienkiewicza Henryka więcej zdjęć (197) Dawniej: Wasilikowska, Mikołajewska, Nikolaistrasse Ulica Henryka Sienkiewicza – jedna z najstarszych i reprezentacyjna ulica Białegostoku, ciągnąca się od ul. Legionowej (os. Centrum) przez os. Sienkiewicza do wiaduktu z ul. Poleską i ul. Towarową. W czasie gdy Białystok znalazł się w granicach imperium Rosyjskiego (1807- 1915r), ulice otrzymały rosyjskie nazwy. Również wszystkie reklamy i napisy mogły występować jedynie w tym języku. Obecna ulica Sienkiewicza, pierwotnie będąca drogą wiodącą do Wasilkowa i Grodna w połowie XVIIIw nazwana była Wasilkowską. W drugiej połowie XIXw dla upamiętnienia cara Mikołaja I, zmieniono tę nazwę na Mikołajewską. Uhonorowanie ulicy tym tytułem podkreślało znaczenie tego traktu i rzeczywiście od tego czasu widoczny był wyraźny ruch budowlany w tej części miasta. Ulica Henryka Sienkiewicza brak uchwały o nadaniu nazwy Mikołajewska, uchwała Nr 171 (Protokół Nr 57/IV/1949 z 27 IV 1949 r.), uchwała nr 49/56 Według Wykazu ulic i placów zatwierdzonego przez Tymczasowy Komitet Miejski 17 IV 1919 r. stara nazwa: Mikołajewska (do przejazdu kolei poleskiej) nowa nazwa: Sienkiewicza. Od 1949 r. 1 Maja, od 1956 r. Sienkiewicza. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Mikołajewska z 1866 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie, sygn. 1, k. 51-52. Dzielnica: Śródmieście Na terenie miasta Białystok w granicach z 1692 r. |