Pierwsze wzmianki dotyczące osadnictwa żydowskiego w Czersku pochodzą z XVIII wieku. Już wtedy powstała w mieście niewielka gmina. W 1820 r. żyło tutaj 44 Żydów, którzy stanowili 11% ogółu mieszkańców. Największa liczba żydowskich mieszkańców Czerska została odnotowana w 1885 roku – 229 osób. Od 1885 r. liczba osób wyznania mojżeszowego w Czersku zaczęła się znacznie zmniejszać, do tego stopnia, że w 1920 r. w samym mieście mieszkał tylko jeden Żyd – Simon Heymann. Już na początku XX w. mieszkało tutaj tylko kilka osób pochodzenia żydowskiego.

Gmina w Czersku posiadała własny cmentarz, nie zachowały się jednak żadne materialne ślady jego istnienia. Wybudowana w 1868 r. synagoga została rozebrana całkowicie przez Niemców w czasie II wojny światowej.
Oficjalnie gmina wyznaniowa żydowska w Czersku została utworzona w 1857 roku, jednak dom modlitwy funkcjonował w mieście już od 1820 roku. Synagogę, w roku 1868 roku wybudowała społeczność żydowska. Powstała ona przy obecnej ul. Królowej Jadwigi. Koszty budowy pokrył kupiec Juda Jordan.
Rabin dojeżdżał do Czerska ze Starogardu Gdańskiego, gdyż synagoga w Czersku na miejscu utrzymywała jedynie kantora, uczącego dzieci religii. Gmina nie posiadała oddzielnych władz.
W 1920 roku synagogę właściwie zamknięto, gdyż w mieście mieszkał tylko jeden Żyd - Simon Heymann. Po jego śmierci budynek synagogi odkupił od Gminy pan Durajewski i zarządził jego rozbiórkę. Członkowie Gminy czerskiej zasilili wtedy Gminę żydowską w Chojnicach.