Linia Kolejowa Kłodzko - Wałbrzych ("Śląska Kolej Górska") miała stanowić część kolei berlińsko - wiedeńskiej. Bieg jej miał być poprowadzony z Berlina przez Goerlitz, Jelenią Górę, Wałbrzych, Nową Rudę, Kłodzko, Międzylesie i na terytorium Czech do Usti nad Orlicą, a stamtąd prowadziła już wcześniej wybudowana kolej do stolicy Cesarstwa Austriackiego. Wstępne prace rozpoczęto już w 1854 r. Wówczas to nadprezydent prowincji śląskiej hrabia Zedlitz-Tutzscheler otrzymał memoriał, który nakreślił w Wittenberdze Kreuger specjalista w budowie kolei w Państwie Pruskim, który chciał by linia była dwutorowa. Projekt ten niestety został na pewien czas odsunięty. W październiku 1866 r. pojawiła się propozycja, aby odcinek z Wałbrzycha do Kłodzka wybudować przez Mieroszów i czeski Broumov, z pominięciem Nowej Rudy. W grudniu tego samego roku pojawiła się też wersja budowy kolei z Dzierżoniowa do Nowej Rudy przez Góry Sowie i Przygórze. W 1870 r. wybuchła wojna francusko - pruska, a budowa linii stała się wówczas za droga i prace przerwano. Kolejny projekt pojawił się w 1874 r., gdzie rozważano budowę kolei ze Świdnicy przez Góry Sowie, Jugów, Miłków (obecnie ul. Fabryczna Ludwikowic Kł.) do Nowej Rudy. W końcu linia w obecnej formie została wytyczona w 1876 r. Pierwszy ten łatwiejszy odcinek z Kłodzka do Nowej Rudy uruchomiono w 15 października 1879 r. Dokładnie trzy lata później po wybudowaniu trzech znacznej długości tuneli i siedmiu wielkich stalowych mostów pociągi mogły ruszyć drugim odcinkiem z Nowej Rudy do Wałbrzycha. Na początku linia w całości była jednotorowa. W latach 1907-1912 dołożono drugi, a w 2000 r między Nową Rudą a Ludwikowicami jeden rozmontowano. Pociągi pasażerskie relacji Kłodzko - Wałbrzych - Kłodzko kursowały do 1 kwietnia 2006 r, gdy to pozostawiono na tej trasie tylko pociąg z Krakowa do Jeleniej Góry i to sezonowo, czyli w okresie wakacyjnym. 9 grudnia 2007 roku ruch pasażerski między Kłodzkiem a Wałbrzychem całkowicie ustał na trochę ponad rok, by 5 stycznia 2009 roku znowu tą trasą ruszyły pociągi pasażerskie. Malownicza trasa kolejowa biegnie południowo - zachodnim zboczem głównego grzbietu Gór Sowich. Jej atrakcje to przede wszystkim długie tunele i wielkie wiadukty.

Swój początek rzeka bierze w Górach Kłodzkich (Sudety) na wysokości 138 m n p. m. Długość rzeki to 195 km i wpada do Odry jako jej lewy dopływ.
b/h/-2008

Pierwszy most kolejowy na linii Kłodzko Gł. - Wałbrzych Gł. (km 0,3) Położony jest przy wyjeździe ze stacji Kłodzko Gł. nad rzeką Nysą Kłodzką. Przyczółki mostu wyposażone są w ceglane umocnienia, służące w przeszłości za wartownie. Kratowa część nośna, której konstrukcja wznosi się ponad oś toru, zamknięta jest od góry stalowymi elementami. Oprócz przyczółków most wspiera się na jednym murowanym filarze. Stalowe przęsła, podobnie jak ośmiu innych mostów, znajdujących się na tej linii wyprodukowane zostały w Königshütte mieszczącej się w dzisiejszym Chorzowie. Poszczególne elementy mostu są nitowane, gdyż w czasie budowy nie stosowano jeszcze technik spawalniczych. Pierwszy pociąg przejechał przez wiadukt 10 czerwca 1878 r pokonując trasę z Kłodzka do Nowej Rudy. Oficjalne otwarcie tego odcinka miało miejsce 1 czerwca 1879 r. Długość mostu wynosi 99,3 m, wysokość w świetle do lustra wody to 5,5m.

( K.K. phantasma 1958 na podst. "Koleją z Kłodzka do Wałbrzycha" i "Powstanie i rozwój kolei na Ziemi Kłodzkiej w latach 1854-1914" - Przemysław Dominas).

Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).

Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.

Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.

Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.

Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.

Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.

Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.

Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.

Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.

W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).

Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.

Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).

Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.

Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:

* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)

Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.

Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na