Kamienica przypisana była do dzielnicy Górne Przedmieście z numerem konskrypcyjnym 250. Numer posesji był 16. Dawny zajazd powstał w 1818 r. Zbudowany został przez architekta Floriana Jilga w stylu klasycystycznym, na wysokości dwu dolnych kondygnacji jońskie pilastry. Obiekt jest widoczny na mapie katastralnej Cieszyna z 1836 r. pod numerem 118. W 1835 r. gospoda przeszła na własność gminy ewangelickiej i została przebudowana na neoklasycystyczną kamienicę. Zaliczano ją do tzw. domów książęcych. Nietypowa nazwa zajazdu łączyć się może ze słabo czytelnym kartuszem, umieszczonym w trójkątnym przyczółku. Dnia 22.12.1977 r. budynek został wpisany do rejestru zabytków.

W XIX w. jednym z najsłynniejszych księży katolickich w Cieszynie był Jerzy Prutek, katecheta, członek władz miejskich, poseł na Sejm Krajowy w Opawie i jednocześnie fundator stypendiów dla biednych uczniów. W 1848 r. był prezesem założonej Czytelni Polskiej. Jego poglądy na Kościół (chciał utworzenia w Austrii kościoła narodowego, niezależnego od papieża) skończyły się ekskomuniką, nałożoną w 1874 r. Prutek był hołubiony przez liberalne władze Cieszyna, które nadały mu honorowe obywatelstwo w 1864 r., dały ulicę (ofiarą zmian padła Wyższa Brama, odtąd ulica Prutka), a w 1875 r. wyprawiły mu pogrzeb na koszt miasta. W 1920 roku wrócono do Wyższej Bramy, chociaż część radnych chciała, aby Prutek w ramach swoistej rekompensaty dostał inną ulicę w Cieszynie.
Michael Morys Twarowski