Kamienica przypisana była do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 147. Numer posesji był 34. Budynek należał do rusznikarza Carla Werlika, który żył w latach 1813-89. Miał swój zakład i sklep. Tytuł mistrzowski otrzymał w 1841 roku. Wykonywał tak broń długą, jak krótką. Jego wyroby były kilka razy nagradzane na międzynarodowych wystawach. Jego synowie Edward i Richard kontynuowali rodzinna tradycję i rozbudowali niewielki warsztat do rozmiarów małej fabryki broni.

Secesyjny budynek teatru powstał w 1910 r. według projektu słynnych architektów wiedeńskich Ferdynanda Fellnera i Fryderyka Helmera. W latach 1910-1939 był własnością Niemieckiego Towarzystwa Teatralnego, które jednak, gdy Cieszyn znalazł się w granicach II Rzeczypospolitej (1918-1939), udostępniało swą salę także dla polskich przedstawień. W czasie okupacji teatrem zarządzał ówczesny niemiecki urząd miasta. Po wyzwoleniu Cieszyna (3 V 1945 r.), teatr zamiennie pozostawał w administracji Teatru Polskiego w Bielsku - Białej oraz władz miasta Cieszyna. Teatr prowadził ożywioną działalność impresaryjną i prezentował wszystkie spektakle, które w swoim repertuarze posiadał teatr bielski. Od 1993 r. Teatr im. Adama Mickiewicza pozostaje pod zarządem Miasta Cieszyna.
Usytuowana na niewielkim placu oryginalna, zabytkowa bryła budynku teatru została znakomicie wkomponowana w układ urbanistyczny miasta. Utrzymana jest w stylu eklektycznym, posiada siedmioosiową fasadę główną z trójkątnym ryzalitem pośrodku, a całość budynku wieńczy wysoki, łamany dach z lukarnami oraz wieżyczką. Na uwagę zasługuje wystrój architektoniczny i bogato zdobione wnętrze, a szczególnie dekoracja portalu scenicznego, balkonów i foyer. Teatr posiada, jedną z nielicznych w Polsce scenę obrotową. Wspaniałe wnętrze teatru niejednokrotnie przyciągało wielu twórców filmowych. Między innymi tutaj powstały niektóre sceny do filmu “Ziemia obiecana” Andrzeja Wajdy oraz do telewizyjnego serialu biograficznego o Helenie Modrzejewskiej.
Źródło

Dawniej funkcjonowały dwie nazwy tej ulicy: Niemiecka i Mennicza. Ta ostatnia, nawiązująca do działającej w latach 1290-1653 książęcej mennicy, przetrwała próbę czasów.
Michael Morys Twarowski