Budynek (a właściwie dwa Bydgoska 50 i 52) pochodzi z lat 1907-1910. Wpisany jest do rejestru zabytków nr rej.: A/241 z 1.08.1983. Budynek jest własnością gminy miasta Toruń.
Kamienica nr 50-52 została zbudowana według projektu berlińskich mistrzów secesji z biura architektonicznego Erdmann & Spindler. Wzniósł ją dla siebie toruński przedsiębiorca budowlany Konrad Schwarz. Szkieletowe dzieło sztuki było wielką ozdobą Torunia, jednak w ostatnich dekadach należąca do miasta nieruchomość popadła w ruinę.
Kamienica wybudowana w 1910 r., z bardzo bogatą elewacją wykonaną w technologii szachulcowej, białym tynkiem i ciemnym drewnem, konstrukcji drewnianej, zaopatrzona od frontu w dwa szczyty.

Ulica Bydgoska nr 50/52 - kamienica bogato zdobiona formami szachulcowymi, nawiązuje do form tyrolskich (biały tynk z ciemnym drewnem) z dwoma szczytami. Pierwotnie na tym miejscu stały dwa budynki szachulcowe z poł. XIX w., które w 1899 r. zostały przekształcone i połączone tworząc obecną formę. Dom wzniósł dla siebie toruński przedsiębiorca budowlany Konrad Schwartz, wg projektu opracowanego w Berlinie w biurze architektonicznym Erdmann & Spindler, z którego wyszło wiele dziś znanych budynków w Berlinie.
W okresie międzywojennym mieściła się tu restauracja i mieszkania. Do 1953 r. był tu dom studencki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, później mieszkania dla pracowników uniwersytetu. Od momentu, kiedy zabytkowy budynek stał się własnością miasta (całkowicie w 1988 r.) podlega ciągłej dewastacji, zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz (np. secesyjne detale zdobnicze, sztukaterie, gzymsy, drewniane zdobienia sufitów, płycinowe dekoracje ścian, kominek w hallu i in.). W szybkim tempie popada w ruinę, a właściciel - miasto - nie kwapi się, aby uchronić obiekt przed postępującą dewastacją czy przekazać na cele kulturalne.