Kocioł Łomniczki (niem. Melzergrund) – kocioł polodowcowy w Karkonoszach, w Sudetach Zachodnich.
Kocioł Łomniczki – najgłębszy (około 300 m) karkonoski kocioł pochodzenia lodowcowego, utworzony u podnóża Równi pod Śnieżką.
Kocioł ma kształt rozległej niszy, która podcina wschodnie zbocze Równi pod Śnieżką i północno-zachodnie zbocze Śnieżki. Wysokość ścian kotła wynosi 100 m. Dno kotła znajduje się na wysokości 1100-1150 m n.p.m. W zachodniej części kotła Jarem Łomniczki spada system kaskad na Łomniczce, tworząc Wodospad Łomniczki. Jest to najdłuższy (300 m) ciąg kaskad w polskich Karkonoszach. W kotle brak moren czołowych, które prawdopodobnie zostały rozmyte przez wody Łomniczki. Najniższe moreny występują na wysokości 880-900 m n.p.m. Największy zasięg lodowca wynosił 2.000 m. Powstał w plejstocenie, prawdopodobnie w czasie ostatniego zlodowacenia (bałtyckiego).
Kocioł charakteryzuje się licznymi spływami gruzowymi, w 2011 r. były tam widoczne ślady 23 takich spływów.
Na ścianie kotła usytuowano symboliczny cmentarz ludzi związanych z Karkonoszami, którzy zginęli w górach.
Obszar kotła objęty jest ścisłą ochroną. Już w 1933 utworzono tu rezerwat przyrody.
Przez kocioł prowadzi szlak turystyczny:
szlak turystyczny czerwony – czerwony fragment Głównego Szlaku Sudeckiego z Karpacza na Równię pod Śnieżką.
Kocioł Łomniczki stanowi zimą bardzo niebezpieczne miejsce ze względu na duże zagrożenie lawinowe. Z tego powody zimą szlak turystyczny prowadzący przez kocioł jest zamknięty.
W pobliżu górnej krawędzi kotła na Równi pod Śnieżką położone jest schronisko turystyczne Śląski Dom (Schronisko pod Śnieżką), poniżej kotła znajduje się schronisko "Nad Łomniczką".
Znajdujące się dawniej powyżej Wodospadu Łomniczki schronisko zostało zimą 1901/1902 zniszczone przez lawiny śnieżne.