Już w XIX w. niektórzy książęta tej wsi dostrzegali klimatyczne walory tej okolicy. Jeszcze w latach przed I wojną światową rozważano budowę prewentorium oraz ośrodka wypoczynkowo-rekreacyjnego, który miałby pełnić funkcję tzw. „szkoły leśnej” dla dzieci z zatłoczonych i zanieczyszczonych miast. Budowę rozpoczęto w 1925r. Wnętrze domu zostało pomalowane przez miejscowego malarza – artystę Krakowskiego. W piwnicy znajdowała się kuchnia, pralnia, magazyny. Na parterze była jadalnia i sypialnia. Na pierwszym piętrze znajdowały się dwie sypialnie i trzy mniejsze pokoiki. Przewidziano umieszczenie tam od 50 do 60 dzieci w wieku od 2 do 6 lat, szczególnie niedożywionych oraz zagrożonych tuberkulozą. Przed głównym wejściem znajdował się ogródek kwiatowy. Od strony podwórza znajdowała się weranda i basenik oraz plac zabaw. Uprawiano tam również sad z 250 drzewami i krzewami owocowymi oraz duży ogród warzywny. Ciekawostką była uprawa 4 tys. krzew6w morwowych dla hodowli jedwabnych kokonów. Wraz z oddaniem do użytku prewentorium dla dzieci postanowiono wybudować szkołę leśną dla młodzieży. W prewentorium przebywało średnio 60-70 dzieci szczególnie z rodzin górniczych. Obozy te były prowadzone przez zakonników. Niestety po około 10 latach trudności finansowe i inne spowodowały, że ośrodek został zamknięty i w drodze licytacji przejęło go w październiku 1934 roku Towarzystwo Caritas. Następnego roku został tu utworzony Szpital dla Alkoholików. W późniejszym czasie wszystkie ośrodki zostały zniszczone.



Źródło: