Wieś Rachowice powstała w drugiej połowie XIII wieku. Wzmiankowana w 1305 roku jako wieś na prawie niemieckim. Nazwa niemiecka wsi to: Rachowitz (zniemczona na Buchenlust przez nazistów w 1936 roku). W 1475 roku rycerz Mikołaj Bierawa sprzedał dwór i wieś rycerzowi Christofowi Dziecko. W 1571 roku Rachowice przeszły w ręce Larischów, a w 1602 roku właścicielem był Orzeski von Syrin. W latach 1625-1711 wieś była w posiadaniu rodu von Holy. W 1720 roku dobra nabył Polak hrabia Gabriel Wyhowski, a od 1730 roku Rachowice stały się własnością hrabiów von Hoditz, którzy byli właścicielami dóbr sośniowickich. W styczniu 1945 roku żołnierze sowieccy podpalili plebanię. Wraz z plebanią spłonęły wszystkie dokumenty parafialne oraz księgi metrykalne.
W budynku, w którym do 2005 roku mieściła się szkoła, był niegdyś „Johannesheim”- mieszkali tam zakonnicy i zakonnice z Zakonu Białego Krzyża opiekujący się alkoholikami. Prowadzili też gospodarstwo, a w czasie wojny zajmowali się produkcją prasowanej hostii, rozprowadzanych w całych Niemczech. Zakonnicy wybudowali też tuz pod lasem piękną grotę, na wzór lourdski – do dziś opiekują się nią mieszkańcy Rachowice. Niedaleko niej mieścił się „Kinderheim”, dom dziecka, gdzie przed wojną przyjeżdżały na wakacje dzieci z różnych miast, a w czasie wojny chroniły się nawet te z Berlina. W Rachowicach znajdowała się siedziba nadleśnictwa, budynek miał interesującą murowaną wieżę, którą po wojnie rozebrano.
więcej  |
proszę czekać...
|
