starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 19 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
4elza
+1 głosów:1
Wymiana.
2021-06-25 05:27:52 (4 lata temu)
yani
+1 głosów:1
To nie jest zdjęcie z odsłonięcia pomnika.
Skorygowałem opis i datowanie.
2021-06-25 12:23:22 (4 lata temu)
4elza
do yani: No i super, doczekało się po dziesięciu latach ;-)
2021-06-25 15:24:30 (4 lata temu)
yani
do 4elza:
:)
2021-06-25 15:24:50 (4 lata temu)
Dürgoy Marcin
To jeden z tych polskich pilotów co nie pije?
2021-06-25 16:29:03 (4 lata temu)
Cristoforo
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 1 miesiąc 6 dni
Dodane: 9 sierpnia 2010, godz. 14:22:14
Aktualizacja: 14 stycznia 2019, godz. 17:53:56
Autor: Leon Jarumski ... więcej (75)
Rozmiar: 3500px x 2528px
113 pobrań
8662 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Warszawa (723)
Pomnik Lotnika
więcej zdjęć (72)
Architekt: Edward Wittig
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1932, 1967

Jest to pomnik polskich lotników walczących podczas I wojny światowej. Zaprojektował go w 1923 r. Edward Wittig. Model pomnika wystawiono w 1929 r. na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Przedwojennego odsłonięcia dokonano 11 listopada 1932. Pomnik ten był pierwszym w Europie pomnikiem poświęconym lotnictwu.



Do 1944 stał na placu Unii Lubelskiej. Jedną z kotwic narysował Jan Gut, kotwicę po przeciwnej stronie Jan Bytnar "Rudy". Używając do tego specjalnie skonstruowanego przez Rudego wiecznego pióra, uzyskali bardzo trwały napis - był widoczny jeszcze przez kilka lat po wojnie. Pomnik zniszczony przez niemieckich hitlerowców po upadku powstania warszawskiego, został zrekonstruowany przez Alfreda Jesiona. Ponownego odsłonięcia dokonano 9 września 1967 w nowej lokalizacji (skrzyżowanie ulic Żwirki i Wigury z Wawelską).



Szczątki oryginalnego cokołu Pomnika Lotnika zostały porzucone w Parku im. płk. Jana Szypowskiego „Leśnika” przy ul. Kwatery Głównej na Grochowie, gdzie leżą do dziś.



br />


Do posągu pozował artyście oficer lotnictwa Leonard Lepszy. (dop. JBudyta)

Bardzo wyczerpujący artykuł na temat pomnika /p>
Bagatela 15 - Klonowa 22
więcej zdjęć (28)
Architekci: Henryk Stifelman, Stanisław Weiss
Zbudowano: 1913
Dawniej: Kamienica Jana Łaskiego
Zabytek: 1591 z 05-06-1995
Kamienicę dla Jana Łaskiego zaprojektowała znana spółka architektów Henryk Stifelman i Stanisław Weiss. Budynek wzniesiony w roku 1913 zdobią oszczędne, zgodne z ówczesnym rodzącym się nurtem modernizmu, dekoracje: wykusze, narożne wieżyczki, balkony, płaskorzeźby oraz wyobrażenia rogów obfitości. Na parterze mieściły się sklepy i lokale a na wyższych kondygnacjach mieszkania wyłożone ozdobnymi parkietami na podłogach i sztukateriami na sufitach. Na ostatnim piętrze mieściła się kawiarnia Niespodzianka, a w wieżyczkach-gloriettach małe tarasy widokowe: z jednej strony rozciągał się z nich widok na dachy Warszawy, a z drugiej na niezabudowane jeszcze pola Mokotowa aż po Konstancin. Kamienica nie ucierpiała w czasie wojny, w ostatnich latach została odrestaurowana.
(na podstawie www.klimatwarszawy.pl - tam też krótkie wspomnienia z czasów IIWŚ dotyczące tej kamienicy)
pl. Unii Lubelskiej
więcej zdjęć (405)
Dawniej: Rondo Keksholmskie, Plac Mokotowski
ul. Bagatela
więcej zdjęć (110)
Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.

W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.

Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.

Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.

W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.

Wikipedia