Wojna domowa – polski serial komediowy z lat 1965–1966, powstały na kanwie felietonów Miry Michałowskiej publikowanych w tygodniku „Przekrój”, wydanych w zbiorach Wojna domowa (1964) i Wojna domowa trwa (1966).
Opowiada o życiu 16-letniego Pawła i 15-letniej Anuli, mających problemy typowe dla ówczesnych nastolatków. Łączy elementy realistyczne z surrealistycznymi „scenkami kartonowymi”, obrazującymi wewnętrzne doznania bohaterów lub wzmacniającymi ważniejsze przesłania, których umowna estetyka jest zbliżona do Kabaretu Starszych Panów. Dom, w którym mieszkają główni bohaterowie serialu, stoi przy ulicy Senatorskiej 24, naprzeciwko kościoła św. Antoniego.
Twórcy:
Maria Zientarowa – scenariusz
Jerzy Gruza – reżyseria
Teresa Barska, Wiesław Orłowski, Zdzisław Kielanowski – scenografia
Hanna Morawiecka (odc. 1-7), Teresa Gałkowska-Lesman (odc. 8-15) – kostiumy
Mieczysław Jahoda (odc. 1-7), Antoni Wójtowicz (odc. 8-15) – zdjęcia
Ludwik Jerzy Kern, Wojciech Młynarski (odc. 9, 13) – teksty piosenek
Jerzy Matuszkiewicz – muzyka
Tomira Matyjaszkiewicz (odc. 1-7, 10-12, 15), Roman Kolski (odc. 8, 9, 13, 14) – montaż
Elżbieta Jackiewiczowa – konsultant ds. pedagogicznych
Obsada - role główne:
Kazimierz Rudzki – Kazimierz Jankowski, ojciec Pawła
Irena Kwiatkowska – Zofia Jankowska, matka Pawła
Krzysztof Musiał-Janczar – Paweł Jankowski
Andrzej Szczepkowski – Henryk Kamiński, sąsiad, wujek Anuli
Alina Janowska – Irena Kamińska, sąsiadka, ciotka Anuli
Elżbieta Góralczyk – Anula (od odc. 4)
Jarema Stępowski – nieznajomy pytający w każdym odcinku o suchy chleb dla konia

Miejsce na kadry, werki i fotosy z filmów z Warszawą w tle.