 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ › ul. Targowa › Targowa 15 |
15 lipca 2018 , Targowa 15. Na zdjeciu widać równiez pawilony przy Targowej 17.
da signa
+3 głosów:3  My jeszcze w lesie , a GSV juz pokazuje, że Targowa 17 nie istnieje. 2022-07-21 08:01:15 (3 lata temu)
da signa
+2 głosów:2 Karę w wysokości 450 tysięcy złotych ma zapłacić spółka, która bez pozwolenia konserwatorskiego ❌ przeprowadziła rozbiórkę budynku frontowego a następnie samowolnie wybudowała budynek przy ulicy Targowej 17 w Warszawie. ✔ Inwestycja położona jest na terenie układu urbanistycznego ulicy Targowej na odcinku Plac Wileński – wiadukt kolejowy (Warszawa Praga-Północ) wpisanego do rejestru zabytków 25 maja 2009 roku 🔹. Decyzja nie jest ostateczna. 2023-08-03 17:25:15 (2 lata temu)
do da signa: Cenne historycznie pawilony zostały zburzone? Co za szkoda... 2023-08-04 07:38:59 (2 lata temu)
do Jarosław Dubowski: Komentarz został usunięty przez użytkownika 2023-08-04 09:55:48 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2018 czerwiec
7 lat 9 miesięcy 29 dni |
Kamienica Juliusza Nagórskiego to kamienica w dzielnicy Praga Północ, przy ulicy Targowej 15.
Kamienica została wybudowana przed II wojną światową. W tamtym czasie była najnowocześniejszym na Pradze dwupodwórzowym budynkiem z windami, który z góry przypomina podkowę. Od ulicy ul. Targowej kamienica nie ma podwórka studni, tylko otwarty dziedziniec. Zaprojektował ją Juliusz Nagórski, architekt z zawodu, z zamiłowania malarz. Nagórski był jej właścicielem, zamieszkał w kamienicy na ostatnim piętrze, skąd musiał mieć dobry widok na Port Praski, Wisłę i panoramę lewobrzeżnej Warszawy. Na parterze istniała kawiarnia „Nowoczesna”.
Podczas II wojny światowej kamienica była zajęta przez okupanta i pełniła funkcję hotelu dla wyższych rangą żołnierzy niemieckich. Przez pewien okres wewnętrzny dziedziniec służył jako miejsce, gdzie przetrzymywano ludzi po łapankach, by wywieźć ich następnie do obozów pracy. Na dachu Niemcy urządzili stanowiska artylerii przeciwlotniczej. Stacjonowała tu zawsze policja niemiecka, były bunkry. Niemcy byli dobrze uzbrojeni i osłonięci. Mieli wzmocnione oddziały i dużą siłę ognia, tak że mogli mieć pod ogniem całą ulicę Targową oraz Kijowską.
Podczas powstania warszawskiego pocisk artyleryjski uszkodził dach. Po Niemcach w kamienicy aż do roku 1946 zamieszkali Rosjanie. Wdowa po Juliuszu Nagórskim, który zginął w masowej egzekucji po łapance przy Hali Mirowskiej w 1944 roku opuściła mieszkanie na ostatniej kondygnacji i zamieszkała w mniejszym lokalu, pod nr 26.
Po wojnie wymieniono konstrukcję dachu likwidując jednocześnie duży taras. Na parterze przez wiele lat działała księgarnia, dziś możemy zakupić ubrania na wagę. Ma tu też swoją siedzibę m.in. Polski Związek Niewidomych Zarząd Koła Praga Północ.
Zespół dwóch trzypiętrowych oficyn wraz z parterowym budynkiem użytkowym od frontu został wzniesiony przez 1939 rokiem.
Tuż przed 1939 rokiem nieruchomości należały do Jana Waszczuka..
Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.
W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.
Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).
Wikipedia