Zabudowania fabrycznie przypisane były do dzielnicy Frysztackie Przedmieście z numerem konskrypcyjnym 120. Numer posesji był 29. Fabryka mebli należała do Johanna Skřivánka. Widoczna jest na mapie Cieszyna z 1909 r. pod numerem 43. W aspekcie historycznym powstała już w 1880 r. Założycielem był Johann (Jan) Skřivánek, majster tokarski, długoletni pracownik fabryki mebli Kohna . Początkowo otworzył własny warsztat ,,pod Modrą,, . W 1893 r. rozwinięte już przedsiębiorstwo przeniosło się do własnego budynku fabrycznego. W 1896 r. powiększona fabryka poświęcona została przez ks. Józefa Londzina. W 1897 r. zmarł Johann Skřivánek (dziecko Johanna i Franziski). W 1906 r. Skřivánek wysłał protest do rady miejskiej w sprawie uprawnienia przemysłu stolarskiego przez miasto. Sklep oraz magazyn znajdował się przy ul. Menniczej 5 . W 1911 r. Jan Skřivánek zmarł a kierownictwo fabryki objął jego syn Emil. W 1919 r. podczas przygotowań do plebiscytu żona Skřivánka agitowała na rzecz przyłączenia do Czechosłowacji (namawiała chłopów do głosowania, ci jednak wyśmiali ją). W 1922 r. Emil Skřivánek został wybrany do przełożeństwa gminnego jako członek rady gminnej. Natomiast w 1925 r. do Rady Nadzorczej Cieszyńskiej Kasy Oszczędnościowej. Fabryka działała również w okresie międzywojnia. W 1930 r. obchodziła 50 lat swej działalności. Przebieg z uroczystości: Piękny jubileusz firmy Skrziyanek. Jak już donosiliśmy, obchodziła znana cieszyńska fabryka mebli J. Skrzivanka w sobotę, 17. b. m. jubileusz swego istnienia. Rano wyruszył z fabryki do kościoła parafialnego pochód z orkiestrą na czele, w którym oprócz szefa firmy i jego rodziny wziął udział cały personel fabryki. W kościele odprawił ks. kanonik Olszak w asyście obu wikarych uroczyste nabożeństwo poczem. ks. kapelan Pogłódek wygłosił okolicznościowe kazanie. Po nabożeństwie pochód udał się na cmentarz, gdzie złożono wieniec na grobie założyciela firmy. Końcowa uroczystość odbyła się na podwórzu fabryki. Robotnicy i personel biurowy złożyli szefowi firmy gratulacje, które p. Emil Skrzivanek podziękował w serdecznych słowach, dając wyraz życzeniu, by i nadal łączył ich wszystkich ten sam piękny, harmonijy stosunek. Podczas obiadu wznieśli toasty na firmę-jubilatkę ks. prof. Brzuska i p. radca Fiala. Zakład w tym czasie zatrudniała około 150 pracowników. W następnych lata pojawił się kryzys gospodarczy, który zagroził istnieniu fabryki. Pracę miało stracić około 180 pracowników. Posiadała własny tartak parowy, elektrownię, która wytwarzała moc 100 kW, suszarnię do drewna oraz biuro projektowe. Jej wyroby były znane również za granicą a nawet w krajach zamorskich. Johann Skřivánek był czeskiej narodowości i należał do grona aktywnej mniejszości czeskiej w Cieszynie. Na cmentarzu komunalnym (w głównej alei) znajduje się grób rodziny Skřivánków . Liczne budynki fabryczne znajdujące się przy ul. Michejdy (obecnie już nie istniejące) sukcesywnie wznoszono od końca XIX w. Przykładowo garaż zaprojektował Josef Motika w 1896 r., w 1902 r. szopy oraz mur wzdłuż ul. Michejdy wykonał Adalbert Krasny, w 1916 r. nieduży tartak zaprojektował Johann Frank. Najprawdopodobniej ostatnią dużą inwestycją było wzniesienie trzykondygnacyjnego budynku w kształcie litery L przylegającego do kamienicy pod numerem 27. Projekt przygotował w 1923 r. Rudolf Haiduk. Obiekt ten otrzymał numer konskrypcyjny 296. Fabryka działała również w latach okupacji niemieckiej, co zapewne wynikało z przyjęcia tzw. Volkslisty przez ówczesnego właściciela Johanna Skrivanka, w innym wypadku zostałaby przejęta przez państwo. Po II wś. zakład upaństwowiono pomimo, iż zatrudniała około 40 osób, zaś po pożarze w... zaprzestała działalność. Pusta przestrzeń nie jest obecnie zabudowana.