|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.81
Lata 1967-1970 , Teatr Wielki - widok z ul. Jaracza.Skomentuj zdjęcie |
21 pobrań 3140 odsłon 5.81 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia bolo1910 Obiekty widoczne na zdjęciu
Teatr Wielki więcej zdjęć (48) Architekci: Witold Korski, Józef Korski, Roman Szymborski Zbudowano: 1948/1967 Zabytek: A/202 Budynek Teatru Wielkiego znajdujący się przy placu Dąbrowskiego jest drugim pod względem wielkości gmachem operowym w Polsce i jednym z największych w Europie. Na widowni może zasiąść 1070 osób. Kubatura budynku głównego i technicznego Teatru Wielkiego wynosi łącznie 195 000 m3. Scena główna ma 26 m szerokości i 39,5 m głębokości (wraz z zasceniem) i jest wyposażona w 6 dużych zapadni scenicznych mogących jeździć w górę i w dół do 3 m w dowolnej konfiguracji, a także mniejsze zapadnie w proscenium. W zapadniach można zamontować małe zapadnie osobowe. Na scenę może wjeżdżać 14 wózków scenicznych z dekoracjami, z lewej i prawej kieszeni sceny oraz z zascenia. Teatr posiada również scenę obrotową o średnicy 16 m. Wszystkie urządzenia mają napęd elektryczny. Nad sceną główną zamontowane jest 47 sztankietów o napędzie elektrycznym i ręcznym do podnoszenia i opuszczania dekoracji. W zasceniu jest 13 takich sztankietów. Wysokość sceny wraz z podsceniem, sznurownią i stropem wynosi ponad 46 m. Scena jest wyposażona w ponad 300 regulowanych obwodów świetlnych, a także w wysokiej klasy sprzęt elektroakustyczny. Teatr posiada 2 kurtyny tekstylne i 4 kurtyny stalowe. Fosa orkiestrowa mieści około 70 muzyków. Dzięki dwóm zamontowanym w niej zapadniom można wyrównać jej poziom z poziomem sceny, powiększając tym samym proscenium. Widownia teatru liczyła pierwotnie 1 270 miejsc; po remoncie przeprowadzonym w 2003 r. miejsc jest 1 070. W budynku teatru mieszczą się wszystkie niezbędne do przygotowania pracownie: scenograficzna, stolarska, ślusarska, szewska, krawiecka, modelarska, perukarska, nakryć głowy. Artyści mogą pracować w czterech dużych salach prób i w kilku mniejszych pokojach pracy indywidualnej. Budynek, oprócz funkcji teatralnych spełnia też rolę miejsca, w którym można organizować innego rodzaju imprezy masowe, takie jak bale noworoczne, pokazy mody, różnego rodzaju zloty i zjazdy. Do najbardziej znanych imprez pozateatralnych, które przewinęły się przez ten gmach należy festiwal realizatorów filmowych Camerimage. Wikipedia ul. Narutowicza Gabriela więcej zdjęć (860) Dawniej: Dzielna Ulica prez. Gabriela Narutowicza w Łodzi, mająca 2900 metrów, łącząca ulice Piotrkowską i Konstytucyjną. * Ulica znana co najmniej od 1830 jako Dzielna * od 1915 Bahnstrasse * od 1918 ul. Dzielna * od ok. 1930 ul. Narutowicza * od 1940 Schlageterstrasse * od 1945 ul. Narutowicza Od 1869 roku ul. Dzielną oświetlało 20 latarni gazowych. W 1913 roku została już oświetlona lampami elektrycznymi. W latach 1916-1917 ułożono na niej bruk drewniany. W roku 1931 roku na odcinku od ul. Piotrkowskiej do ul. Skwerowej (dziś - ul. POW) stała się aleją spacerową. Zabroniono na niej ruchu wozów, samochodów ciężarowych i wózków ręcznych. Do 1938 r. wszystkie kamienice podłączono do kanalizacji. Wikipedia |