starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. opolskie › Opole › Dzielnica IX › Rynek › Zachodnia pierzeja Rynku › Rynek 2 |
kwiecień 2010 , Kamieniczka Rynek 2 od strony ulicy Szpitalnej.
Skomentuj zdjęcie
Gandalf
 Można by też przypisać do: . 2018-09-09 10:40:41 (7 lat temu)
Kuczka? 2021-11-21 15:53:26 (4 lata temu)
Gandalf
+1 głosów:1 do Arkadiusz K. (Arro): Już chyba kiedyś ktoś o to pytał. Z dzieciństwa pamiętam, że była to oranżeria czy może palmiarnia, było tam mnóstwo egzotycznych roślin, a latem można było zobaczyć dojrzewające banany i cytrusy :) 2021-11-21 18:56:49 (4 lata temu)
do Gandalf: Dzięki za info :-) 2021-11-22 09:02:46 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 15 dni |
Dodane: 9 września 2018, godz. 10:19:52
Aktualizacja: 9 września 2018, godz. 10:28:46
Autor zdjęcia: Desperado
Rozmiar: 1071px x 1600px
Aparat: NIKON D3000
1 / 320sƒ / 9ISO 10035mm
1 pobranie 839 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rynek 2
więcej zdjęć (21)
Zabytek: -
Kamienica nr 2, usytuowana szczytowo oraz harmonijnie połączona z otaczającymi ją budynkami, kształtuje zachodnią pierzeję opolskiego rynku, która określa jeden z fragmentów zespołu architektonicznego domów przyrynkowych.
Historia
Obecna kamienica powstała w latach 30. XX w., zniszczona podczas działań wojennych została przebudowana w latach 1945-52. Wzniesiona na miejscu wcześniej znajdującej się kamienicy, którą Hans Lutsch – badacz architektury, konserwator i architekt określił na podstawie form frontonu szczytowego jako barokową. Partia szczytu wyróżniała się bogato rzeźbionym obramieniem otworu okiennego na poddaszu. Został on ujęty pilastrami oraz wolutami i zamknięty półowalnym frontonem, w którego polu wewnętrznym umieszczono motyw muszli. W części parterowej kamienicy od 1946 roku mieściła się wypożyczalnia książek Księgarnia Opolska, w latach 80. XX w. – Księgarnia Literacka. Dom nr 2, niegdyś dwuosiowy z trzema kondygnacjami i bogatym wystrojem architektonicznym fasady dziś stanowi jedynie swobodną interpretację nawiązującą do baroku.
Opis
Kamienica usytuowana jest w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynku, w centrum układu staromiejskiego. Wzniesiona została na planie wydłużonego prostokąta wzdłuż linii wsch.-zach., w miejscu wąskiej, średniowiecznej parceli mieszczańskiej. Murowana z cegły, tynkowana, czterokondygnacyjna z ostatnim poziomem określonym przez mezzanino oraz zwieńczona dachem dwuspadowym krytym papą. Elewacja frontowa jest 3-osiowa, symetryczna, artykułowana poziomymi gzymsami międzykondygnacyjnymi na poziomie pierwszej, czwartej, piątej kondygnacji, a także gzymsem wieńczącym partię szczytu. Poziom przyziemia wyznaczają głównie przestrzenie witryn flankowane przez otwory wejściowe w osiach skrajnych elewacji, prowadząc do lokalu usługowego i właściwej klatki schodowej budynku. Powyższe trzy kondygnacje ujmują płaskie filary przyścienne w formie pionowych, boniowanych pasów rozmieszczone na krańcach elewacji. Płaszczyzna ściany nieznacznie cofnięta w tym miejscu, zakończona została poziomym podziałem, nad którym wznosi się ostatnia poziom półpiętra. Nad nim wznosi się trójosiowy szczyt z dekoracją stiukową. Budynek podpiwniczony, o trójtraktowy układzie wnętrz. Zejście do piwnicy znajdujące się w drugim trakcie. Obiekt dostępny z zewnątrz.
Oprac. Joanna Banik, Katarzyna Latocha, OT NID w Opolu, 15.03.2019 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Historia
Obecna kamienica powstała w latach 30. XX w., zniszczona podczas działań wojennych została przebudowana w latach 1945-52. Wzniesiona na miejscu wcześniej znajdującej się kamienicy, którą Hans Lutsch – badacz architektury, konserwator i architekt określił na podstawie form frontonu szczytowego jako barokową. Partia szczytu wyróżniała się bogato rzeźbionym obramieniem otworu okiennego na poddaszu. Został on ujęty pilastrami oraz wolutami i zamknięty półowalnym frontonem, w którego polu wewnętrznym umieszczono motyw muszli. W części parterowej kamienicy od 1946 roku mieściła się wypożyczalnia książek Księgarnia Opolska, w latach 80. XX w. – Księgarnia Literacka. Dom nr 2, niegdyś dwuosiowy z trzema kondygnacjami i bogatym wystrojem architektonicznym fasady dziś stanowi jedynie swobodną interpretację nawiązującą do baroku.
Opis
Kamienica usytuowana jest w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynku, w centrum układu staromiejskiego. Wzniesiona została na planie wydłużonego prostokąta wzdłuż linii wsch.-zach., w miejscu wąskiej, średniowiecznej parceli mieszczańskiej. Murowana z cegły, tynkowana, czterokondygnacyjna z ostatnim poziomem określonym przez mezzanino oraz zwieńczona dachem dwuspadowym krytym papą. Elewacja frontowa jest 3-osiowa, symetryczna, artykułowana poziomymi gzymsami międzykondygnacyjnymi na poziomie pierwszej, czwartej, piątej kondygnacji, a także gzymsem wieńczącym partię szczytu. Poziom przyziemia wyznaczają głównie przestrzenie witryn flankowane przez otwory wejściowe w osiach skrajnych elewacji, prowadząc do lokalu usługowego i właściwej klatki schodowej budynku. Powyższe trzy kondygnacje ujmują płaskie filary przyścienne w formie pionowych, boniowanych pasów rozmieszczone na krańcach elewacji. Płaszczyzna ściany nieznacznie cofnięta w tym miejscu, zakończona została poziomym podziałem, nad którym wznosi się ostatnia poziom półpiętra. Nad nim wznosi się trójosiowy szczyt z dekoracją stiukową. Budynek podpiwniczony, o trójtraktowy układzie wnętrz. Zejście do piwnicy znajdujące się w drugim trakcie. Obiekt dostępny z zewnątrz.
Oprac. Joanna Banik, Katarzyna Latocha, OT NID w Opolu, 15.03.2019 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Zachodnia pierzeja Rynku
więcej zdjęć (175)
Dawniej: Westseite
Podwórko
więcej zdjęć (4)
Kamienica "Pod Lwem"
więcej zdjęć (59)
Zabytek: 751/64 z 31.03.1964
Od niego zaczyna się numeracja domów w rynku, ale nie tylko dlatego jest wyjątkowy. Do końca panowania w Opolu dynastii Piastów, czyli do roku 1532, był własnością naszych książąt.
I należy ten dom do najstarszych w Opolu, choć jego dzisiejszy kształt pochodzi z XVII wieku, a klasycystyczny wystrój architektoniczny z 1824 roku. Był jednym z pierwszych w Opolu domów murowanych, zgodnie z fundacją księcia biskupa Jana Kropidły z 1421 roku.
Po wielkim pożarze w 1615 roku stał się własnością hrabiowskiego rodu Oppersdorfów z Glogówka, a później, od początku XVIII wieku, często zmieniali sie jego właściciele, m.in.: winiarz Rolcke, baron von Fragstein, piekarz Stolz, pocztowiec Albrecht, kupiec Landsberger.
W XVIII wieku ten dom, jako pierwszy w rynku (poza kramami śródrynkowymi), otrzymał prawo prowadzenia handlu, co było wyróżnieniem. Początkowo mieściły się tutaj służby porządkowe i biura podatkowe, ale w 1824 roku dom wykupił aptekarz Heinrich Grabowsky i otworzył drugą w Opolu aptekę - Pod Lwem. I prawdopodobnie już wtedy pojawił się nad wejściem do apteki znany do dziś opolanom rzeźbiony złoty lew.
Najbardziej jednak znanym i znaczącym wydarzeniem związanym z tym domem był pobyt w Opolu w roku 1655, podczas najazdu szwedzkiego, króla Jana Kazimierza, który miał się tutaj zatrzymać jako gość barona Oppersdorfa. I w tym domu 30 listopada wydał słynny uniwersał do narodu polskiego, wzywający do walki z najeźdżcą.
Ostatnia wojna oszczędziła budynek. Jako jeden z nielicznych w rynku ostał się bez szwanku, od 1945 roku funkcjonował jako budynek mieszkalno-usługowy. Przybyły do Opola aptekarz Czesław Marcinkowski już w marcu wznowił działanie apteki Pod Lwem, później w tym lokalu był sklep z pamiątkami TOP-ART, a ostatnio dżinsy Levi's.
W skrzydle południowym domu, z wejściem od ulicy Zamkowej, mieści się od lat miejska biblioteka muzyczna.
Andrzej Hamada, "Dom Książęcy - siedziba Piastów", Gazeta WYborcza, Opole 2004
I należy ten dom do najstarszych w Opolu, choć jego dzisiejszy kształt pochodzi z XVII wieku, a klasycystyczny wystrój architektoniczny z 1824 roku. Był jednym z pierwszych w Opolu domów murowanych, zgodnie z fundacją księcia biskupa Jana Kropidły z 1421 roku.
Po wielkim pożarze w 1615 roku stał się własnością hrabiowskiego rodu Oppersdorfów z Glogówka, a później, od początku XVIII wieku, często zmieniali sie jego właściciele, m.in.: winiarz Rolcke, baron von Fragstein, piekarz Stolz, pocztowiec Albrecht, kupiec Landsberger.
W XVIII wieku ten dom, jako pierwszy w rynku (poza kramami śródrynkowymi), otrzymał prawo prowadzenia handlu, co było wyróżnieniem. Początkowo mieściły się tutaj służby porządkowe i biura podatkowe, ale w 1824 roku dom wykupił aptekarz Heinrich Grabowsky i otworzył drugą w Opolu aptekę - Pod Lwem. I prawdopodobnie już wtedy pojawił się nad wejściem do apteki znany do dziś opolanom rzeźbiony złoty lew.
Najbardziej jednak znanym i znaczącym wydarzeniem związanym z tym domem był pobyt w Opolu w roku 1655, podczas najazdu szwedzkiego, króla Jana Kazimierza, który miał się tutaj zatrzymać jako gość barona Oppersdorfa. I w tym domu 30 listopada wydał słynny uniwersał do narodu polskiego, wzywający do walki z najeźdżcą.
Ostatnia wojna oszczędziła budynek. Jako jeden z nielicznych w rynku ostał się bez szwanku, od 1945 roku funkcjonował jako budynek mieszkalno-usługowy. Przybyły do Opola aptekarz Czesław Marcinkowski już w marcu wznowił działanie apteki Pod Lwem, później w tym lokalu był sklep z pamiątkami TOP-ART, a ostatnio dżinsy Levi's.
W skrzydle południowym domu, z wejściem od ulicy Zamkowej, mieści się od lat miejska biblioteka muzyczna.
Andrzej Hamada, "Dom Książęcy - siedziba Piastów", Gazeta WYborcza, Opole 2004
Rynek
więcej zdjęć (1772)
Dawniej: Ring