Kościół ewangelicki Łaski Bożej Imienia Jezus jest jedną z sześciu świątyń Łaski Bożej (Gnadenkirche) wzniesionych przez ewangelików na mocy ugody altransztadzkiej zawartej w 1707 r. między królem Szwecji - Karolem XII i cesarzem Józefem I. Ewangelicy obok kościoła w Cieszynie zbudowali wtedy również świątynie w Żaganiu, Kożuchowie, Jeleniej Góry, Kamiennej Górze i Miliczu. Kościół w Cieszynie jako jedyny spośród wymienionych pełni doi dziś funkcję świątyni ewangelickiej. Zbudowany został w latach 1709-1753 według projektu Jana Haüsruckera, architekta z Opawy. Jest to kościół późnobarokowy, zbudowany na planie prostokąta rozbudowanego o osiowe ryzality: frontowego z wieżą, apsydy prezbiterium i bocznych kaplic. Nakrywają go dachy dwuspadowe nad nawą główną i dachy pulpitowy nad nawami bocznymi i kaplicami. Fasada frontowa o podziałach pilastrowych, zwieńczona wieżą nakrytą baniastym hełmem z latarnią. Nawa główna posiada formę hali z trzema kondygnacjami empor, nakryta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami na gurtach spływających na przyścienne pilastry.